Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Północ kontra południe. Kto naprawdę wydaje, a kto oszczędza w Unii
08.09.2011
, aktualizacja: 08.09.2011 17:35
Świnie (PIGS), kraje peryferyjne, południowcy nie potrafią oszczędzać - takimi epitetami określa się pogrążone w kryzysie południowe kraje UE. Ich przeciwieństwem ma być oszczędna, rozsądna północ Unii. Eksperci zebrani na Forum Ekonomicznym w Krynicy pokazywali, że obraz "rozrzutne Południe kontra oszczędna Północ" nie jest prawdziwy.
Krynica 2011, panel 'Oszczędna Północ kontra rozrzutne Południe'
Profesor Jan Toporowski, Krynica 2011, panel 'Oszczędna Północ kontra rozrzutne Południe'
Leon Podkame z Wiedeńskiego Instytutu Badań nad Gospodarką. Krynica 2011, panel 'Oszczędna Północ kontra rozrzutne Południe'
Petra Earler, dyrektor European Experience Company, Krynica 2011, panel 'Oszczędna Północ kontra rozrzutne Południe'
Prof. Sergio Cesaratto z Uniwersytetu w Sienie, Krynica 2011, panel 'Oszczędna Północ kontra rozrzutne Południe'
ZOBACZ TAKŻE
- Krynica 2011: Czemu nie jesteśmy innowacyjni? (08-09-11, 19:32)
- Europa XXI wieku: skoro tak silna, to dlaczego taka słaba (08-09-11, 19:15)
- Czy Rosja jest krajem, w którym warto inwestować? (08-09-11, 18:49)
- Wchodzić, czy nie wchodzić? Słodko-gorzki smak euro (08-09-11, 18:02)
- Erste Group szykuje się na kryzys. Będzie 700 mln euro strat (10-10-11, 11:57)
- Krynica 2011. Firmy tracą miliony na wadach postawy pracowników (08-09-11, 17:36)
- Krynica 2011. Przejęcie Polkomtela uznane za Inwestycję Roku (08-09-11, 14:58)
- Krynica 2011: Czy fiskus dusi polskie hutnictwo i przemysł chemiczny? (08-09-11, 14:40)
- Krynica 2011: koszt terminala gazowego w Świnoujściu poniżej 3 mld zł (08-09-11, 08:38)
Jak odmienne modele zarządzania wpływają na funkcjonowanie Unii Europejskiej? Główny wniosek - rozpowszechniony podział na oszczędną Północ i rozrzutne Południe jest fałszywy. - Beztroska nie zależy od położenia geograficznego. Najwięcej wydawały kraje Północy - Irlandia, Estonia, Niemcy - mówił Andreas Wörgötter z OECD. Jedyne różnice, jakie widzi Wörgötter, to podejście do programów oszczędnościowych i wydawanie środków strukturalnych.
W niektórych krajach, np. Estonii czy Niemczech, rządom o wiele łatwiej było wprowadzić cięcia. Podobnie z funduszami strukturalnymi - w części państw środki unijne nie były wydawane mądrze i zamiast poprawić sytuację, doprowadziły do zwiększenia zadłużenia.
- Problemy nie są zakorzenione w różnicach kulturowych. Wszyscy jesteśmy za nie odpowiedzialni - podkreślała Petra Erler, dyrektor w niemieckiej firmie European Experience Company. Jej zdaniem za obecną sytuację w Grecji w dużym stopniu odpowiedzialne są instytucje europejskie, które przez lata nie przejmowały się brakiem konkurencyjności tamtejszej gospodarki. - Teraz wszyscy wołają o nowe regulacje, ale nikt nie pyta, jak mamy poprawić konkurencyjność gospodarek, jeśli nie można korzystać z polityki monetarnej ani ustalać wysokości stóp procentowych - mówiła Niemka. - Bez odciążenia małych i średnich przedsiębiorstw, bez lepszej regulacji, ale po sprawdzeniu, czy na pewno jej potrzebujemy, bez tego wszystkiego słabsze państwa nie będą w stanie wyjść na prostą - apelowała Erler.
Sergio Cesaratto, profesor na uniwersytecie w Sienie, pokazał, że włoski dług nie powstał w wyniku nadmiernych wydatków państwa, bo te były stosunkowo niewielkie, ale przez zły system podatkowy i niską ściągalność daniny na rzecz państwa. Jego zdaniem sposobem na wyjście z kryzysu są niskie stopy procentowe w strefie euro, gwarancja EBC dla zadłużonych państw - takie działania mają rozruszać gospodarki zadłużonych państw.
Z kolei Jan Toporowski, ekonomista na uniwersytecie w Londynie, zwrócił uwagę, że w wypadku gospodarki, która opiera się na systemie kredytowym, a tak jest dziś, każdy jest narażony na ryzykowne zachowania innych uczestników rynku.
Jan Porvaznik, profesor na bratysławskim uniwersytecie ekonomicznym, apelował o zmianę myślenia. - Teraz jest myślenie mechaniczne, które prowadzi do tego, że każdy - poszczególne kraje, politycy, biznesmeni - myślą o sobie jak o indywidualnych bytach. Potrzebujemy myślenia holistycznego. Tak aby patrzeć całościowo na problemy Europy - mówił Porvaznik.
Bardzo mocno dostało się Niemcom. Wörgötter podkreślał, że Niemcy są bardzo nieatrakcyjnym krajem dla prywatnych inwestorów. Erler zarzucała rządowi federalnemu, że naciska na oszczędności, a nie ma podejścia prowzrostowego. - Programy oszczędnościowe tylko pogorszą sytuację - wtórował Cesaratto. - Niemcy prezentują neomerkantylizm. Chcą tak finansować kraje peryferyjne, żeby sprzedawać tam swoje nadwyżki - grzmiał Włoch. - Większość zaleca redukowanie długu, ale kiedy zmniejsza się dług, jeszcze szybciej zmniejsza się PKB - ostrzegał Toporowski.
W niektórych krajach, np. Estonii czy Niemczech, rządom o wiele łatwiej było wprowadzić cięcia. Podobnie z funduszami strukturalnymi - w części państw środki unijne nie były wydawane mądrze i zamiast poprawić sytuację, doprowadziły do zwiększenia zadłużenia.
- Problemy nie są zakorzenione w różnicach kulturowych. Wszyscy jesteśmy za nie odpowiedzialni - podkreślała Petra Erler, dyrektor w niemieckiej firmie European Experience Company. Jej zdaniem za obecną sytuację w Grecji w dużym stopniu odpowiedzialne są instytucje europejskie, które przez lata nie przejmowały się brakiem konkurencyjności tamtejszej gospodarki. - Teraz wszyscy wołają o nowe regulacje, ale nikt nie pyta, jak mamy poprawić konkurencyjność gospodarek, jeśli nie można korzystać z polityki monetarnej ani ustalać wysokości stóp procentowych - mówiła Niemka. - Bez odciążenia małych i średnich przedsiębiorstw, bez lepszej regulacji, ale po sprawdzeniu, czy na pewno jej potrzebujemy, bez tego wszystkiego słabsze państwa nie będą w stanie wyjść na prostą - apelowała Erler.
Sergio Cesaratto, profesor na uniwersytecie w Sienie, pokazał, że włoski dług nie powstał w wyniku nadmiernych wydatków państwa, bo te były stosunkowo niewielkie, ale przez zły system podatkowy i niską ściągalność daniny na rzecz państwa. Jego zdaniem sposobem na wyjście z kryzysu są niskie stopy procentowe w strefie euro, gwarancja EBC dla zadłużonych państw - takie działania mają rozruszać gospodarki zadłużonych państw.
Z kolei Jan Toporowski, ekonomista na uniwersytecie w Londynie, zwrócił uwagę, że w wypadku gospodarki, która opiera się na systemie kredytowym, a tak jest dziś, każdy jest narażony na ryzykowne zachowania innych uczestników rynku.
Jan Porvaznik, profesor na bratysławskim uniwersytecie ekonomicznym, apelował o zmianę myślenia. - Teraz jest myślenie mechaniczne, które prowadzi do tego, że każdy - poszczególne kraje, politycy, biznesmeni - myślą o sobie jak o indywidualnych bytach. Potrzebujemy myślenia holistycznego. Tak aby patrzeć całościowo na problemy Europy - mówił Porvaznik.
Bardzo mocno dostało się Niemcom. Wörgötter podkreślał, że Niemcy są bardzo nieatrakcyjnym krajem dla prywatnych inwestorów. Erler zarzucała rządowi federalnemu, że naciska na oszczędności, a nie ma podejścia prowzrostowego. - Programy oszczędnościowe tylko pogorszą sytuację - wtórował Cesaratto. - Niemcy prezentują neomerkantylizm. Chcą tak finansować kraje peryferyjne, żeby sprzedawać tam swoje nadwyżki - grzmiał Włoch. - Większość zaleca redukowanie długu, ale kiedy zmniejsza się dług, jeszcze szybciej zmniejsza się PKB - ostrzegał Toporowski.
-
Ocena:
- słabe
- nic specjalnego
- dobre
- bardzo dobre
- znakomite
5 głosów
Wyborcza.biz poleca
Najczęściej Czytane24 htydzień
