To bardzo pojemne pojęcie, pod które łatwo podciągnąć np. link do filmu zostawiony w komentarzu. Albo zdjęcie na blogu. Nie mówiąc już o serwisie Wikileaks.

Prokurator może zażądać: •  od operatora internetowego: zablokowania dostępu do strony (internautom z USA); •  od właścicieli wyszukiwarek: usunięcia z listy wyników wyszukiwania linków do stron podejrzanych o łamanie prawa (lub ułatwianie łamania); •  od sieci reklamowych: odłączenia serwisu od reklam; •  od pośredników płatności (Visa, PayPal): zerwania umowy.

Mają na to pięć dni. Czy jest prawo do odwołania? W teorii. Bo wątpliwe, by właściciel strony mógł zareagować w tak krótkim czasie.

"Podejrzanym" serwisem może zostać YouTube, Facebook czy jakikolwiek inny, jeśli prokurator uzna, że strona została zaprojektowana w sposób ułatwiający naruszenie prawa.

Przestępstwem kryminalnym może być wykonanie publiczne (np. wrzucenie na YouTube własnej interpretacji popularnej piosenki), jeśli doszło do niego 10 razy w ciągu pół roku i wartość tych wystąpień przekroczy 2,5 tys. dol. Przy czym pod uwagę bierze się wartość potencjalną. Jak pisze serwis Mashable, wystarczy, że nasz film z piosenką sprzedawaną za 99 centów zostanie obejrzany 2,5 tys. razy. By zostać kryminalistą, nie musisz na tym występie zarobić ani grosza.

SOPA- dlaczego prezydent Szczecina też powinien protestować?