Koszty przelotu pracowników zagranicznych, uzyskania przez nich zezwolenia na pracę, wynajmu im mieszkania mogą być kosztami prowadzenia działalności gospodarczej - wynika z interpretacji przygotowanej w Izbie Skarbowej w Warszawie
Ciekawa interpretacja przepisów podatkowych dotyczy tego, co można zaliczyć w koszty prowadzenia działalności gospodarczej. Oto sytuacja i jej interpretacja podatkowa.
Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, jest to nauka języków obcych, opieka dzienna nad dziećmi oraz prowadzi przedszkole niepubliczne. Podatek z tej działalności, rozliczany jest na zasadach ogólnych w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów. Prowadzone przedszkole ma profil językowy, gdzie zajęcia prowadzone są przez cudzoziemców zatrudnianych na podstawie umowy o pracę w charakterze "native speakerów" (tzw. mówców ojczystych).
Umotywowane to jest tym, ze nauka języków obcych w formie lekcji nie daje u dzieci spodziewanych rezultatów wobec czego zastosowane zostało znacznie skuteczniejsze nauczanie poprzez tzw. "zanurzenie językowe". W związku z tym zatrudniając cudzoziemców w charakterze "native speakerów". Wnioskodawczyni ponosi szereg kosztów związanych z ich zatrudnieniem. Są to m. in. koszty pozwolenia na pracę, tłumaczenia niezbędnych dokumentów na język polski, koszty karty stałego pobytu, wiz pracowniczych. Oprócz tego przed nawiązaniem stosunku pracy ponosi koszty jak np.: zakupu biletów lotniczych, biletów kolejowych, koszty zakwaterowania, ubezpieczenia tych osób do momentu zatrudnienia.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ponoszone przez Wnioskodawczynię wyżej wymienione koszty...
Zdaniem Wnioskodawczyni koszty pozwolenia na pracę tłumaczenia niezbędnych dokumentów na język polski, koszty karty stałego pobytu, wiz pracowniczych, a także koszty które są ponoszone przed nawiązaniem stosunku pracy stanowią koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku od osób fizycznych.
Taką interpretację Izba Skarbowa uznała za prawidłową.
W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2010 roku Nr 51, poz. 307 ze zmianami) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu zaistnieć muszą łącznie poniższe warunki:
wydatek musi pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą;
nie może być wymieniony w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 ustawy).
Ustawodawca wyraźnie wskazuje, że kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Tym samym, koszty muszą być ponoszone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. () Cel określony w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć jako dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu (w omawianym przypadku - przychodu). Ważne jest przy tym, aby podatnik ponosząc wydatek kierował się zamiarem osiągnięcia przychodu. W takim ujęciu kosztami uzyskania przychodów są zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i wydatki pozostające w związku pośrednim.
Izba uznała, że Wnioskodawczyni ponosi szereg kosztów związanych z zatrudnieniem cudzoziemców. Biorąc pod uwagę powyższe skoro cudzoziemcy przyjeżdżają do Polski w konkretnym celu, tzn. w celu podjęcia pracy, to należy uznać, iż wydatki te związane są z działalnością gospodarczą i wypełniają dyspozycję art. 22 ust. 1 ww. ustawy.