więcej zdjęćSkomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Dlaczego Polska jest liderem Europy?
06.09.2009
, aktualizacja: 06.09.2009 22:06
Jestem tak przyzwyczajony do złych wiadomości gospodarczych, że nie mogę uwierzyć w kolejne wiadomości typu "Polska liderem PKB w Europie". W Niemczech rozpacz, w Wielkiej Brytanii katastrofa, a u nas niewielki, ale jednak wzrost. Czy pan coś z tego rozumie, bo ja ani w ząb.
Przez pół roku od wejścia Polski do UE brakowało polskiego tłumaczenia unijnych przepisów, a mimo to celnicy pobierali cło od sprowadzanych do kraju towarów. Czy teraz państwo będzie musiało zwrócić te pieniądze? Na zdjęciu: przejście graniczne z Niemcami w Słubicach 1 maja 2004 r.
ZOBACZ TAKŻE
- Dlaczego w ogóle jeszcze mam pracę? (26-10-09, 14:00)
- Polska, gospodarczy lider Europy (29-08-09, 00:00)
- Czy reforma emerytalna miała sens? (05-10-09, 07:00)
- Co to jest kapitał społeczny? (28-09-09, 13:00)
- GPW liderem w regionie (12-08-09, 20:37)
RAPORTY
Prawdę mówiąc, tak do końca to nie rozumiem, ale przynajmniej mogę spróbować zgadywać. Problem leży w tym, że widzę cały szereg czynników, z których każdy mógł spowodować nieco lepsze wyniki gospodarcze Polski. Nie widzę jednak żadnego czynnika, który sam byłby w stanie w całości to wytłumaczyć. Niewykluczone więc, że mamy do czynienia z niezwykle korzystnym zbiegiem wielu okoliczności.
Przede wszystkim muszę pana uspokoić: depesze mówiące, że "Polska jest liderem PKB w Europie", nie są żadną pomyłką ani propagandą. Rzeczywiście, nasza gospodarka odnotowywała w pierwszej połowie roku najlepsze na kontynencie wyniki w zakresie produkcji i Polska jest prawdopodobnie jedynym krajem, w którym PKB jest dziś nieco wyższy niż przed rokiem.
W porównaniu ze spadkiem produkcji o 20 proc. na Litwie, Łotwie i Ukrainie, a nawet ze spadkiem o 6 proc. w Niemczech, to naprawdę wspaniałe osiągnięcie. Coraz częściej mówi się o nas jako o "jasnej plamie na mapie Europy". A co więcej, takie właśnie statystyczne wyliczenia są w dużym stopniu potwierdzane przez informacje płynące od zarządzających firmami oraz obserwowane zachowania konsumentów.
No to w takim razie - dlaczego? Jakim sposobem kraj, który zwykł zajmować się głównie narzekaniem, stał się znienacka miejscem cudu gospodarczego?
Po pierwsze, korzystamy chyba nadal z naszej wysokiej konkurencyjności jako miejsca lokowania produkcji. Mamy z jednej strony nieskrępowany dostęp do całego unijnego rynku, z drugiej zaś znacznie niższe koszty produkcji niż Europa Zachodnia. W czasach boomu powodowało to wielki napływ inwestycji do Polski. Dzisiaj wprawdzie prawie nikt nie inwestuje, ale i tak proces przesuwania produkcji ma miejsce: wielkie koncerny prawdopodobnie wolą mocniej zredukować produkcję w starych krajach Unii, a mniej u nas.
Po drugie, w porównaniu z innymi krajami naszego regionu (które także mogłyby liczyć na swoją wysoką konkurencyjność) dysponujemy potężnym atutem w postaci sporego rynku wewnętrznego. Polska gospodarka jest w mniejszym stopniu uzależniona od eksportu niż np. gospodarki Czech czy Słowacji.
Trzecią przyczynę polskiego sukcesu trzeba przypisać rządzącym - i to zarówno obecnemu, jak i poprzednim rządom (czy się to komu podoba czy nie). Polityka gospodarcza Polski w minionych latach z pewnością nie była idealna. Ale - w odróżnieniu od wielu krajów świata, w tym również wielu naszych sąsiadów z Europy Środkowo-Wschodniej - nasz kraj nie popadł w szaleństwo.
Nie rozregulowaliśmy finansów publicznych, jak Węgrzy, ani nie zadłużyliśmy się po uszy i nie zaczęliśmy żyć na kredyt, jak upite swym gospodarczym sukcesem kraje bałtyckie. Pozwoliło to nam w znacznie lepszej formie przeżyć gigantyczne finansowe zawirowania, które dotknęły świat. No i to, po czwarte, spowodowało, że polski sektor bankowy okazał się dość stabilny, zyskowny i stosunkowo odporny na wstrząsy.
Po piąte, do czynników pomagających nam w walce z kryzysem dochodzi napływ funduszy unijnych - właśnie w obecnym i przyszłym roku mamy do czynienia z największym wzrostem oferowanych przez Brukselę pieniędzy, a zwiększenie się skali finansowanych z ich pomocą inwestycji publicznych pozwala po części zrekompensować spadek inwestycji prywatnych przedsiębiorstw.
I wreszcie po szóste, w radzeniu sobie z kryzysem pomógł nam słabszy złoty. Przy słabszej walucie nieco chętniej sięgamy po towary krajowe zamiast importowanych, częściej wyjeżdżamy nad Bałtyk, a eksporterzy uzyskują więcej złotych za swoje ciężko zarobione dewizy, dlatego mają wyższe zyski i nie muszą tak gwałtownie zwalniać ludzi. Nie da się zatem ukryć, że pomogło nam to, że mamy wciąż złotego, a nie euro (co uczciwie przyznaję, choć pozostaję zwolennikiem przyjęcia przez nasz kraj wspólnej unijnej waluty).
Wychodzi więc na to, że po prostu mieliśmy bardzo dużo szczęścia.
Przede wszystkim muszę pana uspokoić: depesze mówiące, że "Polska jest liderem PKB w Europie", nie są żadną pomyłką ani propagandą. Rzeczywiście, nasza gospodarka odnotowywała w pierwszej połowie roku najlepsze na kontynencie wyniki w zakresie produkcji i Polska jest prawdopodobnie jedynym krajem, w którym PKB jest dziś nieco wyższy niż przed rokiem.
W porównaniu ze spadkiem produkcji o 20 proc. na Litwie, Łotwie i Ukrainie, a nawet ze spadkiem o 6 proc. w Niemczech, to naprawdę wspaniałe osiągnięcie. Coraz częściej mówi się o nas jako o "jasnej plamie na mapie Europy". A co więcej, takie właśnie statystyczne wyliczenia są w dużym stopniu potwierdzane przez informacje płynące od zarządzających firmami oraz obserwowane zachowania konsumentów.
No to w takim razie - dlaczego? Jakim sposobem kraj, który zwykł zajmować się głównie narzekaniem, stał się znienacka miejscem cudu gospodarczego?
Po pierwsze, korzystamy chyba nadal z naszej wysokiej konkurencyjności jako miejsca lokowania produkcji. Mamy z jednej strony nieskrępowany dostęp do całego unijnego rynku, z drugiej zaś znacznie niższe koszty produkcji niż Europa Zachodnia. W czasach boomu powodowało to wielki napływ inwestycji do Polski. Dzisiaj wprawdzie prawie nikt nie inwestuje, ale i tak proces przesuwania produkcji ma miejsce: wielkie koncerny prawdopodobnie wolą mocniej zredukować produkcję w starych krajach Unii, a mniej u nas.
Po drugie, w porównaniu z innymi krajami naszego regionu (które także mogłyby liczyć na swoją wysoką konkurencyjność) dysponujemy potężnym atutem w postaci sporego rynku wewnętrznego. Polska gospodarka jest w mniejszym stopniu uzależniona od eksportu niż np. gospodarki Czech czy Słowacji.
Trzecią przyczynę polskiego sukcesu trzeba przypisać rządzącym - i to zarówno obecnemu, jak i poprzednim rządom (czy się to komu podoba czy nie). Polityka gospodarcza Polski w minionych latach z pewnością nie była idealna. Ale - w odróżnieniu od wielu krajów świata, w tym również wielu naszych sąsiadów z Europy Środkowo-Wschodniej - nasz kraj nie popadł w szaleństwo.
Nie rozregulowaliśmy finansów publicznych, jak Węgrzy, ani nie zadłużyliśmy się po uszy i nie zaczęliśmy żyć na kredyt, jak upite swym gospodarczym sukcesem kraje bałtyckie. Pozwoliło to nam w znacznie lepszej formie przeżyć gigantyczne finansowe zawirowania, które dotknęły świat. No i to, po czwarte, spowodowało, że polski sektor bankowy okazał się dość stabilny, zyskowny i stosunkowo odporny na wstrząsy.
Po piąte, do czynników pomagających nam w walce z kryzysem dochodzi napływ funduszy unijnych - właśnie w obecnym i przyszłym roku mamy do czynienia z największym wzrostem oferowanych przez Brukselę pieniędzy, a zwiększenie się skali finansowanych z ich pomocą inwestycji publicznych pozwala po części zrekompensować spadek inwestycji prywatnych przedsiębiorstw.
I wreszcie po szóste, w radzeniu sobie z kryzysem pomógł nam słabszy złoty. Przy słabszej walucie nieco chętniej sięgamy po towary krajowe zamiast importowanych, częściej wyjeżdżamy nad Bałtyk, a eksporterzy uzyskują więcej złotych za swoje ciężko zarobione dewizy, dlatego mają wyższe zyski i nie muszą tak gwałtownie zwalniać ludzi. Nie da się zatem ukryć, że pomogło nam to, że mamy wciąż złotego, a nie euro (co uczciwie przyznaję, choć pozostaję zwolennikiem przyjęcia przez nasz kraj wspólnej unijnej waluty).
Wychodzi więc na to, że po prostu mieliśmy bardzo dużo szczęścia.
- Kup licencję
-
Ocena:
- słabe
- nic specjalnego
- dobre
- bardzo dobre
- znakomite
6 głosów
