Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Król, który wystraszył Cegielskiego
10.11.2009
, aktualizacja: 08.11.2009 20:12
Zatrudnia sto razy mniej ludzi od Cegielskiego, ale wygrał walkę o swoje. Żeby dostać zapłatę za pracę, nie zawahał się złożyć wniosku o upadłość legendarnej poznańskiej firmy.
Cegielski Poznań będzie zwalniał
ZOBACZ TAKŻE
- Mała firma pogrążyła zakłady Cegielskiego na dobre (28-10-09, 21:15)
- Cegielski zelektryfikuje Azję: kontrakt tylnymi drzwiami (01-03-10, 13:19)
- Jest wniosek o upadłość Cegielskiego (28-10-09, 16:09)
- Zakład im. H. Cegielskiego w Poznaniu żąda pomocy (23-10-09, 20:40)
- Afera CBA pogrąża zakłady Cegielskiego w Poznaniu (13-10-09, 20:57)
- Stocznie topią Cegielskiego, firma idzie na sprzedaż (25-09-09, 20:33)
Poszło o prawie 2 mln zł. Należąca do Marka Króla firma Dachbud remontowała hale fabryczne w Cegielskim - układała nowe posadzki, podesty pod maszyny, naprawiała dachy. Zamówienie jak wiele innych, które Król robił już dla HCP od 12 lat. Ale tym razem wielki Cegielski nadepnął na odcisk właścicielowi małej firmy, bo nie zapłacił za wykonane prace. - Zwlekałem z wystawieniem faktur, liczyłem, że dojdziemy do porozumienia, wynegocjujemy jakoś warunki spłaty, ale nawet nie chcieli ze mną rozmawiać - opowiada przedsiębiorca.
Pogrążonemu w kryzysie "Ceglorzowi" zadłużonemu na 40 mln zł jeden wierzyciel mniej czy więcej nie robił specjalnej różnicy. Do czasu, aż Król postanowił upomnieć się o swoje. - Zastanawialiśmy się z prawnikiem, co robić, bo przez to, że mi nie płacili, ja zacząłem mieć kłopoty finansowe - mówi przedsiębiorca.
Najpierw myślał o sądowym nakazie zapłaty. Zagrał jednak ostrzej - poszedł do sądu z wnioskiem o upadłość spółki Hipolit Cegielski-Poznań. - Żeby wreszcie zaczęli ze mną rozmawiać - tłumaczy budowlaniec. Poskutkowało. W ubiegłym tygodniu Cegielski podpisał z Królem ugodę i uiścił pierwszą ratę długu - 300 tys. zł. Resztę ma spłacić w pół roku. Wniosek o upadłość został wycofany.
Cegielski dzięki temu jeszcze dryfuje. Za pośrednictwem Agencji Rozwoju Przemysłu planuje sprzedać jedną ze swoich spółek - Fabrykę Pojazdów Szynowych. Za uzyskane pieniądze ma wypłacić odprawy zwalnianym pracownikom i spłacić część długów.
Jarosław Lazurko, prezes HCP, jest rozgoryczony i podkreśla, że choć firma ma wielu wierzycieli, to żaden nie zdecydował się na taki ruch jak Dachbud. - Firmy zdają sobie sprawę z tego, że po czymś takim będzie im trudno uzyskać u nas w przyszłości jakieś zamówienia - zastrzega.
- Ja bez Cegielskiego przeżyję. Zobaczymy, kto będzie pracował dla nich tak tanio jak ja - kwituje Król.
Na razie nikt nie poszedł jego drogą i kolejnych wniosków o upadłość "Ceglorza" nie ma.
Kim jest człowiek, który rzucił wyzwanie legendzie Poznania?
Technik mechanik, mistrz dekarski. Z urodzenia poznaniak, teraz mieszka w pobliskiej wsi Plewiska. Firmę założył 24 lata temu. - To był pierwszy Dachbud w okolicy - podkreśla. Teraz od "dachbudów" - pisanych na najróżniejsze sposoby - wokół Poznania aż się roi.
Początki działalności prywaciarza wspomina jako ciężkie. Już dwa lata po założeniu interesu Król miał pierwsze poważne starcie z urzędnikami. - W 1988 r. urząd skarbowy przysłał nam kontrolę. Doczepili się, że nie potrafię wykazać, skąd wziąłem pieniądze na zakup pierwszego firmowego samochodu - tarpana. Poszło o jakieś drobne, dosłownie kilka złotych - wspomina.
W erę kapitalizmu wchodził już z kilkuletnim doświadczeniem. - Ale po 1989 r. wcale nie było łatwiej. Pamiętam, jak pracowaliśmy w Pile przy budowie banku. Za robotę nie dostaliśmy złamanego grosza. Generalny wykonawca przekręcił nas na 2 mld starych złotych. Co to wtedy były za pieniądze! Zgadnijcie, kto nas wtedy oszukał. Firma mojego kolegi z technikum! Takie to były czasy.
Właściciel Dachbudu przekonuje, że przez 24 lata dla małych firm budowlanych dobrego okresu właściwie... nie było. Jednak rozmawiamy w pokaźnym domu, a zamiast tarpana na podjeździe stoi mercedes. - Jakoś tam się rozrastaliśmy - przyznaje w końcu Król. - Rozszerzaliśmy ofertę: robiliśmy już nie tylko dachy, ale i budynki, posadzki, nawet drogi. Zacząłem zatrudniać kolejnych ludzi, kupować sprzęt.
Do domu w Plewiskach - największego na całej ulicy - Marek Król wprowadził się dziewięć lat temu. Wybudowała go oczywiście jego firma. - Jak akurat nie było roboty, to przerzucałem ludzi tutaj. Dlatego trochę to trwało - mówi. W domu mieszka sam z żoną. Syn i córka już założyli własne firmy budowlane.
Dzisiejszy Dachbud ma 20 pracowników, cztery samochody dostawcze, dwa ciężarowe mercedesy, dwie koparko-ładowarki, minikoparkę, specjalistyczny sprzęt do posadzek.
Cegielski, z którym Król zadarł, liczy dziewięć spółek, ma 60 ha gruntów i kilkaset milionów złotych kapitału. Mimo zwolnień zatrudnia wciąż ponad 2 tys. pracowników.
Król nie ma wątpliwości: - Cegielski i tak upadnie. Szkoda, bo mimo wszystko to bardzo uczciwa i porządna firma.
Pogrążonemu w kryzysie "Ceglorzowi" zadłużonemu na 40 mln zł jeden wierzyciel mniej czy więcej nie robił specjalnej różnicy. Do czasu, aż Król postanowił upomnieć się o swoje. - Zastanawialiśmy się z prawnikiem, co robić, bo przez to, że mi nie płacili, ja zacząłem mieć kłopoty finansowe - mówi przedsiębiorca.
Najpierw myślał o sądowym nakazie zapłaty. Zagrał jednak ostrzej - poszedł do sądu z wnioskiem o upadłość spółki Hipolit Cegielski-Poznań. - Żeby wreszcie zaczęli ze mną rozmawiać - tłumaczy budowlaniec. Poskutkowało. W ubiegłym tygodniu Cegielski podpisał z Królem ugodę i uiścił pierwszą ratę długu - 300 tys. zł. Resztę ma spłacić w pół roku. Wniosek o upadłość został wycofany.
Cegielski dzięki temu jeszcze dryfuje. Za pośrednictwem Agencji Rozwoju Przemysłu planuje sprzedać jedną ze swoich spółek - Fabrykę Pojazdów Szynowych. Za uzyskane pieniądze ma wypłacić odprawy zwalnianym pracownikom i spłacić część długów.
Jarosław Lazurko, prezes HCP, jest rozgoryczony i podkreśla, że choć firma ma wielu wierzycieli, to żaden nie zdecydował się na taki ruch jak Dachbud. - Firmy zdają sobie sprawę z tego, że po czymś takim będzie im trudno uzyskać u nas w przyszłości jakieś zamówienia - zastrzega.
- Ja bez Cegielskiego przeżyję. Zobaczymy, kto będzie pracował dla nich tak tanio jak ja - kwituje Król.
Na razie nikt nie poszedł jego drogą i kolejnych wniosków o upadłość "Ceglorza" nie ma.
Kim jest człowiek, który rzucił wyzwanie legendzie Poznania?
Technik mechanik, mistrz dekarski. Z urodzenia poznaniak, teraz mieszka w pobliskiej wsi Plewiska. Firmę założył 24 lata temu. - To był pierwszy Dachbud w okolicy - podkreśla. Teraz od "dachbudów" - pisanych na najróżniejsze sposoby - wokół Poznania aż się roi.
Początki działalności prywaciarza wspomina jako ciężkie. Już dwa lata po założeniu interesu Król miał pierwsze poważne starcie z urzędnikami. - W 1988 r. urząd skarbowy przysłał nam kontrolę. Doczepili się, że nie potrafię wykazać, skąd wziąłem pieniądze na zakup pierwszego firmowego samochodu - tarpana. Poszło o jakieś drobne, dosłownie kilka złotych - wspomina.
W erę kapitalizmu wchodził już z kilkuletnim doświadczeniem. - Ale po 1989 r. wcale nie było łatwiej. Pamiętam, jak pracowaliśmy w Pile przy budowie banku. Za robotę nie dostaliśmy złamanego grosza. Generalny wykonawca przekręcił nas na 2 mld starych złotych. Co to wtedy były za pieniądze! Zgadnijcie, kto nas wtedy oszukał. Firma mojego kolegi z technikum! Takie to były czasy.
Właściciel Dachbudu przekonuje, że przez 24 lata dla małych firm budowlanych dobrego okresu właściwie... nie było. Jednak rozmawiamy w pokaźnym domu, a zamiast tarpana na podjeździe stoi mercedes. - Jakoś tam się rozrastaliśmy - przyznaje w końcu Król. - Rozszerzaliśmy ofertę: robiliśmy już nie tylko dachy, ale i budynki, posadzki, nawet drogi. Zacząłem zatrudniać kolejnych ludzi, kupować sprzęt.
Do domu w Plewiskach - największego na całej ulicy - Marek Król wprowadził się dziewięć lat temu. Wybudowała go oczywiście jego firma. - Jak akurat nie było roboty, to przerzucałem ludzi tutaj. Dlatego trochę to trwało - mówi. W domu mieszka sam z żoną. Syn i córka już założyli własne firmy budowlane.
Dzisiejszy Dachbud ma 20 pracowników, cztery samochody dostawcze, dwa ciężarowe mercedesy, dwie koparko-ładowarki, minikoparkę, specjalistyczny sprzęt do posadzek.
Cegielski, z którym Król zadarł, liczy dziewięć spółek, ma 60 ha gruntów i kilkaset milionów złotych kapitału. Mimo zwolnień zatrudnia wciąż ponad 2 tys. pracowników.
Król nie ma wątpliwości: - Cegielski i tak upadnie. Szkoda, bo mimo wszystko to bardzo uczciwa i porządna firma.
- Kup licencję
-
Ocena:
- słabe
- nic specjalnego
- dobre
- bardzo dobre
- znakomite
15 głosów
