Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Mój najlepszy szef
22.03.2010
, aktualizacja: 22.03.2010 10:04
Nie wywyższa się. Ma poczucie humoru. Nie poniża ludzi. Stanie w twojej obronie. Potrafi rozładować największe napięcie. Słowny. Zna swój fach. Nie nadużywa władzy. Szanuje czas innych. Daje szansę
Liderzy w prowadzeniu biznesu są najważniejsi
ZOBACZ TAKŻE
- Wielki Szu i zakrwawiony fartuch na "Achille Lauro" (19-03-10, 08:00)
- Starcie tytanów w pałacu cesarza (19-03-10, 07:00)
- Zacznij zmianę od człowieka w lustrze (18-03-10, 08:00)
- Co widać z okien prywatnego odrzutowca (17-03-10, 08:00)
- Drugie życie generała (16-03-10, 08:00)
Szef musi być równy
Mariusz Rochucki, kierowca wozu strażackiego
Najpierw patrzy przez chwilę badawczo, jakby oceniał, czy nie będziecie z niego kpili. A potem opowie wam: -Trochę już w życiu się narobiłem, i w hucie szkła, i po magazynach, i gdzie indziej. Paru szefów już przeżyłem. Najlepszy, jakiego miałem? Mój obecny. I wcale nie dlatego, że mu się chcę podlizać, zresztą w nosie mam, co pan pomyśli. Chodzi o to, żeby szef był jednocześnie kumplem. Oczywiście w granicach rozsądku.
Z moim szefem Jackiem mogę pogadać o kłopotach w domu, chodzę na piwo po robocie, a jak razem jedziemy na akcję, to nie ma, że on się gdzieś po kątach chowa. Jak trza, to i opier... zdrowo też umie. Szef to musi być równy chłop, nie wywyższać się. To najważniejsze.
Poczucie humoru - to pomaga
Dariusz Witczak, wiceburmistrz Kruszwicy
Ani przez chwilę nie da wam odczuć, że jest władzą w tym mieście. Szeroko uśmiechnięty, niestwarzający dystansu. -Najlepszy szef w życiu? - zastanawia się przez moment.
- W1988 r. zacząłem pracę w szkole jako polonista. Dyrektorem był wówczas Marian Dyrduł, który zresztą przedtem był moim nauczycielem. To on nauczył mnie - ale nauczył wyłącznie przykładem - że dobry szef musi mieć dystans, poczucie humoru,
wewnętrzną równowagę i spokój. Żeby najtrudniejszą nawet sytuację tak spuentować, aby ją w konsekwencji rozładować. Nie ma ważniejszych cech u dobrego przywódcy.
Teraz, kiedy sam jest szefem, stara się stosować te proste reguły w codziennej pracy: - Kilkuletnia praca z tym człowiekiem dała mi więcej, niż mogłyby dać specjalistyczne kursy menedżerskie.
Przełożony musi cię chronić
Andrzej, pracownik stacji benzynowej pod Koszalinem
Pięćdziesięcioparolatek. Lekko się peszy, gdy zapytać go o najlepszego chlebodawcę w życiu. Sam był przecież przez kilkanaście lat kierownikiem w biurze projektów, zanim za nieudowodnione - jak mówi - nieprawidłowości wyleciał z pracy. Cudem
zahaczył się na tej stacji: - Co ja mam ci powiedzieć? Najlepszym szefem nie byłem, sam też miałem chama, a nie szefa. Udawał przyjaciela, a jak mnie oskarżyli, to zamiast bronić, wystawił mnie na strzał prokuraturze. Dlatego powiem ci, że najlepszy szef to taki, który w każdej sytuacji ujmie się za swoim pracownikiem. Wszystko inne jest mniej ważne. Kompetencje, to, czy sobie radzi z zarządzaniem - OK, ale pracownik powinien mieć pewność, że w razie prawdziwej bidy szef stanie za nim murem. Takiego szefa miał mój nieżyjący tato. Był milicjantem. Jak na niego naskarżyli, że za brutalnie potraktował pijaczka, to najpierw wybronił ojca przed przełożonymi, a potem oczywiście zjechał go jak burą sukę, bo mu się należało. _
Strzeż nas, Panie, od małostkowych!
Janusz Kiszka, naczelnik wydziału organizacyjnego Starostwa Powiatowego w Inowrocławiu
Urzędnicy mają to do siebie, że najchętniej mówią ciepło o swoim obecnym szefie. Janusz Kiszka - inaczej.
Chętniej wam opowie o poprzednim, pod którego podlegał, gdy był kierownikiem inowrocławskiego inspektoratu ZUS: -Mówi się, że mężczyźni są najlepszym szefami, a ja najlepiej wspominam szefową. Mirosława Kuligowska to, zdaje się, najlepszy szef, jakiego miałem. Duża kultura, zrównoważenie, takt. Tego najczęściej nie znajdzie pan uszefa faceta. U nich grają emocje. Ale najważniejsza rzecz - nie była małostkowa. W niektórych przypadkach nawet była wielkoduszna. To dobrze robi w stosunkach pracownik - boss.
Podpatrzyłem sobie taki model i się go trzymam. Z efektami, pochlebiam sobie. Każdy ma lepsze i gorsze chwile. Od Mirki nauczyłem się, że czasem lepiej odczekać, nie atakować, odpuścić, a wtedy z każdym pracownikiem można dojść do porozumienia.
Mariusz Rochucki, kierowca wozu strażackiego
Najpierw patrzy przez chwilę badawczo, jakby oceniał, czy nie będziecie z niego kpili. A potem opowie wam: -Trochę już w życiu się narobiłem, i w hucie szkła, i po magazynach, i gdzie indziej. Paru szefów już przeżyłem. Najlepszy, jakiego miałem? Mój obecny. I wcale nie dlatego, że mu się chcę podlizać, zresztą w nosie mam, co pan pomyśli. Chodzi o to, żeby szef był jednocześnie kumplem. Oczywiście w granicach rozsądku.
Z moim szefem Jackiem mogę pogadać o kłopotach w domu, chodzę na piwo po robocie, a jak razem jedziemy na akcję, to nie ma, że on się gdzieś po kątach chowa. Jak trza, to i opier... zdrowo też umie. Szef to musi być równy chłop, nie wywyższać się. To najważniejsze.
Poczucie humoru - to pomaga
Dariusz Witczak, wiceburmistrz Kruszwicy
Ani przez chwilę nie da wam odczuć, że jest władzą w tym mieście. Szeroko uśmiechnięty, niestwarzający dystansu. -Najlepszy szef w życiu? - zastanawia się przez moment.
- W1988 r. zacząłem pracę w szkole jako polonista. Dyrektorem był wówczas Marian Dyrduł, który zresztą przedtem był moim nauczycielem. To on nauczył mnie - ale nauczył wyłącznie przykładem - że dobry szef musi mieć dystans, poczucie humoru,
wewnętrzną równowagę i spokój. Żeby najtrudniejszą nawet sytuację tak spuentować, aby ją w konsekwencji rozładować. Nie ma ważniejszych cech u dobrego przywódcy.
Teraz, kiedy sam jest szefem, stara się stosować te proste reguły w codziennej pracy: - Kilkuletnia praca z tym człowiekiem dała mi więcej, niż mogłyby dać specjalistyczne kursy menedżerskie.
Przełożony musi cię chronić
Andrzej, pracownik stacji benzynowej pod Koszalinem
Pięćdziesięcioparolatek. Lekko się peszy, gdy zapytać go o najlepszego chlebodawcę w życiu. Sam był przecież przez kilkanaście lat kierownikiem w biurze projektów, zanim za nieudowodnione - jak mówi - nieprawidłowości wyleciał z pracy. Cudem
zahaczył się na tej stacji: - Co ja mam ci powiedzieć? Najlepszym szefem nie byłem, sam też miałem chama, a nie szefa. Udawał przyjaciela, a jak mnie oskarżyli, to zamiast bronić, wystawił mnie na strzał prokuraturze. Dlatego powiem ci, że najlepszy szef to taki, który w każdej sytuacji ujmie się za swoim pracownikiem. Wszystko inne jest mniej ważne. Kompetencje, to, czy sobie radzi z zarządzaniem - OK, ale pracownik powinien mieć pewność, że w razie prawdziwej bidy szef stanie za nim murem. Takiego szefa miał mój nieżyjący tato. Był milicjantem. Jak na niego naskarżyli, że za brutalnie potraktował pijaczka, to najpierw wybronił ojca przed przełożonymi, a potem oczywiście zjechał go jak burą sukę, bo mu się należało. _
Strzeż nas, Panie, od małostkowych!
Janusz Kiszka, naczelnik wydziału organizacyjnego Starostwa Powiatowego w Inowrocławiu
Urzędnicy mają to do siebie, że najchętniej mówią ciepło o swoim obecnym szefie. Janusz Kiszka - inaczej.
Chętniej wam opowie o poprzednim, pod którego podlegał, gdy był kierownikiem inowrocławskiego inspektoratu ZUS: -Mówi się, że mężczyźni są najlepszym szefami, a ja najlepiej wspominam szefową. Mirosława Kuligowska to, zdaje się, najlepszy szef, jakiego miałem. Duża kultura, zrównoważenie, takt. Tego najczęściej nie znajdzie pan uszefa faceta. U nich grają emocje. Ale najważniejsza rzecz - nie była małostkowa. W niektórych przypadkach nawet była wielkoduszna. To dobrze robi w stosunkach pracownik - boss.
Podpatrzyłem sobie taki model i się go trzymam. Z efektami, pochlebiam sobie. Każdy ma lepsze i gorsze chwile. Od Mirki nauczyłem się, że czasem lepiej odczekać, nie atakować, odpuścić, a wtedy z każdym pracownikiem można dojść do porozumienia.
1
2
następne »
- Kup licencję
-
Ocena:
- słabe
- nic specjalnego
- dobre
- bardzo dobre
- znakomite
22 głosy
