Wyborcza.biz > Archiwum

Islandia: Kiedyś raj, z którego teraz się ucieka

Mariusz Piotrowski, AFP

07.04.2010 , aktualizacja: 07.04.2010 21:35

A A A Drukuj

Jeszcze do niedawna Islandia jawiła się zwłaszcza polskim emigrantom jako raj na ziemi. Dziś mieszkańcy tego liczącego niespełna 320 tys. mieszkańców państwa sami masowo emigrują, nie widząc w swoim państwie żadnych szans i perspektyw na przyszłość

ZOBACZ TAKŻE

Islandia otrzyma 160 mln dol. pożyczki (17-04-10, 18:52)
Aresztowania za oszustwa przy upadku islandzkich banków (09-03-11, 14:13)
Gospodarka Islandii notuje pierwszy wzrost od dwóch lat (07-12-10, 13:09)
Premierowi Islandii grożą nawet dwa lata więzienia. Za kryzys (29-09-10, 14:57)
W Reykjaviku szok: Partia komików wygrywa wybory komunalne (30-05-10, 17:48)
Internetowy bestseller: popiół wulkaniczny z Islandii (04-05-10, 15:57)
Islandzkie banki padły przez "ekstremalne zaniedbania" (12-04-10, 16:17)
Dolnośląscy emigranci z zagranicy wracają o wiele lepsi (06-04-10, 19:24)
Czy Islandia odda Brytyjczykom i Holendrom 4 mld euro długu? (07-03-10, 12:01)
Islandia w długach. Ratunek w referendum? (07-01-10, 18:06)
Prezydent nie podpisał ustawy. Islandia pośrodku międzynarodowej burzy (06-01-10, 21:16)
Islandia nie spłaci długów swych upadłych banków? (05-01-10, 20:20)

- Nie widzę tu dla siebie przyszłości, w tym kraju nie będzie dobrych perspektyw przez najbliższe 20 lat - mówi Anna Margret Bjoernsdottir, 46-letnia samotna matka i były agent nieruchomości, która straciła pracę blisko dwa lata temu i w czerwcu zamierza przeprowadzić się do Norwegii. I nie jest osamotniona, bo odkąd kryzys finansowy uderzył w Islandię, coraz więcej mieszkańców tego kraju decyduje się na emigrację, którą miejscowe media określają jako największą w jego nowożytnej historii. Według oficjalnych statystyk w ubiegłym roku na opuszczenie Islandii zdecydowało się 10,6 tys. osób - ostatnio tak wielu ludzi wyjechało w 1887 roku, kiedy szczytowy poziom osiągnęła masowa emigracja mieszkańców Islandii do USA i Kanady. Co gorsza, zdecydowanie najczęściej na opuszczenie Islandii decydują się młodzi ludzie w wieku 25-29 lat. Obecnie Islandczycy emigrują głównie do innych krajów nordyckich, najbardziej popularnym kierunkiem jest Norwegia.

Poważnym problemem Islandii jest stale rosnąca stopa bezrobocia, która w lutym wyniosła 9,3 proc. Bez pracy pozostawało ponad 15 tys. mieszkańców Islandii, z czego ponad połowa przez dłużej niż pół roku. Jeszcze gorzej wygląda sytuacja wśród emigrantów, gdzie stopa bezrobocia jest dwukrotnie wyższa. Szczególnie odczuli to Polacy, którzy choć także zaczęli wyjeżdżać, wciąż są najliczniejszą mniejszością na wyspie. Według danych z połowy lutego co czwarta osoba z liczącej ok. 7,5 tys. polskiej mniejszości pozostawała bez pracy. Wyjazdy emigrantów są też złą wiadomością dla gospodarki, która choć pod koniec ubiegłego roku zaczęła okazywać oznaki ożywienia, w całym 2009 roku skurczyła się o 6,5 proc.

Oprócz braku pracy wielu Islandczyków boryka się też ze spłatą kredytów w obcych walutach. Po tym, gdy w następstwie upadku sektora bankowego kurs korony poszybował w dół, ludzie odczuli to na własnej kieszeni. - Moje raty kredytowe są teraz dwukrotnie wyższe niż wcześniej i cały czas rosną. Dlatego jestem zmuszona wyjechać - mówi Bjoerndottir, która ma kredyty we frankach i w jenach.

Wielu Islandczyków wybiera też tymczasową emigrację, tak jak Svanbjoern Einarsson, który pracuje po sześć tygodni w norweskim Stavanger, skąd wraca na jeden-dwa tygodnie do Islandii. Jak mówi, nie chce opuścić kraju i rodziny na stałe, ale zdaje sobie sprawę z tego, że swoją przyszłość będzie zmuszony związać z Norwegią. Sen z powiek spędza też wielu ludziom nierozwiązana sprawa banku Icesave i jego zobowiązań wobec 340 tys. klientów z Wielkiej Brytanii i Holandii sięgających 3,9 mld euro. Choć początkowo rząd zgodził się spłacić te zobowiązania, sami mieszkańcy miażdżącą większością głosów odrzucili ten pomysł w ogólnonarodowym referendum na początku marca. Od tej pory rozmowy pozostają w impasie, co pogarsza wizerunek Islandii na arenie międzynarodowej i zmniejsza szanse kraju na szybsze wyjście z kryzysu.