Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Skarbówka tropi, a państwo słono płaci
17.05.2010
, aktualizacja: 17.05.2010 13:55
Przedsiębiorca Maciej Sosiński zapłacił 10 mln zł kar, jakie nałożyła na niego opolska skarbówka, za co jej urzędnicy wzięli nagrody. Potem poszedł do sądu, odzyskał całą sumę i jeszcze dostał od państwa odsetki - 800 tys. zł.
Maciej Sosiński
Przedsiębiorca nie przestępca
ZOBACZ TAKŻE
- Walec drogowy, czyli kto tu właściwie rządzi (31-05-10, 15:00)
- Chcemy normalności. Tylko tyle (18-05-10, 10:31)
- "PB": liberał Kulak poległ na oleju (06-10-10, 07:20)
- Europejskie skarbówki na tropie luksusów i pieniędzy (29-08-10, 22:00)
- PO rozważa powołanie urzędu rzecznika podatników (28-07-10, 20:38)
- Wykończyć Żogałę (02-07-10, 12:00)
- Sylwetka Adama Górala (17-05-10, 17:00)
- Lewiatan: barier dla biznesu nie ubywa (26-04-10, 16:09)
- Wycinanka z JTT (24-05-10, 14:00)
- Bogaty, czyli złodziej. Zaskakujące wyniki sondażu "Gazety Wyborczej" (11-05-10, 20:47)
- Prokuratorzy nie znają się na gospodarce (11-05-10, 15:00)
- Przedsiębiorca to nie przestępca, ale nie dla urzędników (11-05-10, 00:00)
Przedsiębiorca, nie przestępca
RAPORTY
Pracę w branży komputerowej rozpoczął w latach 90. Dostrzegł niszę na rynku i zajął się dystrybucją podzespołów komputerowych sprowadzanych z Dalekiego Wschodu. Dostarczał je do małych firm na południu Polski, które z tych elementów składały komputery. Jego jednoosobowa firma radziła sobie całkiem dobrze. W drugim roku rozszerzyła swoją działalność na cały kraj. Nazywała się Procom. Podobieństwo nazwy nie podobało się konkurentowi - Prokomowi z Sopotu, który domagał się jej zmiany. Ostatecznie Sosiński przemianował swoją firmę na Pronox Technology. Firma Sosińskiego miała siedzibę na pierwszym piętrze kamienicy w części Opola najbardziej zalanej przez powódź w lipcu 1997 r. Poziom wody - 5,5 metra. Zalało partery i pierwsze piętra. Popłynął sprzęt i dokumenty.Rok po powodzi do Sosińskiego przyszedł inspektor z UKS. Cel: kontrola podatnika za rok 1996. Poprosił o odtworzenie dokumentacji. Sosiński wysłał listy do 150 firm, z którymi kooperował. Tylko jedna trzecia nadesłała kopie faktur. Pozostałe nie odpowiedziały, zmieniły adresy lub przestały istnieć. Inspektor uznał, że kontroli nie da się przeprowadzić, gdyż brakuje dokumentacji, i zamknął sprawę. Teczka z papierami z kontroli wylądowała w archiwum.
Panie wkraczają do akcji
Jednak 2 września 2001 r. u Sosińskiego pojawiły się panie z opolskiego UKS: Zofia Chojnacka-Krupa i Teresa Starczewska. Zażądały dokumentacji za rok 1997 i styczeń 1998. Wkrótce zaprosiły biznesmena do siebie na podpisanie protokołu. Wynik ich kontroli brzmiał: trzeba zapłacić zaległe 2 mln zł podatku VAT oraz 4 mln zł odsetek za cztery lata. Nie pomogło tłumaczenie, że dokumentacja z 1997 r. odpłynęła wraz z wodą, która zalała biuro.
Sosiński odwołał się do Izby Skarbowej w Opolu. Ta zweryfikowała wyliczenia i obniżyła karę o połowę, do 3 mln zł. Zapłacił, by odsetki nie rosły.
Na odwołanie miał siedem dni. Stwierdził, że sam sobie nie poradzi. Wynajął biuro podatkowe z Zabrza. Prawnicy stwierdzili, że takich bzdur, jakie powypisywały urzędniczki skarbówki, jeszcze nie widzieli. Złożyli odwołanie do Izby, która uchyliła wydaną ponad rok wcześniej decyzję UKS. Karę nakazano zwrócić, dołożono jeszcze 415 tys. zł z tytułu odsetek.
- Często organa podatkowe wydają decyzję, która skazana jest na pożarcie, ale zawsze jest szansa na to, że przedsiębiorca się spóźni, o czymś zapomni lub nie dotrzyma terminu i będzie musiał zapłacić. Oni liczyli po prostu na jego błąd - mówi Adam Kłosek, doradca podatkowy Sosińskiego.
Myślimy, że coś znajdziemy
Fiskus oddał Sosińskiemu pobrane wcześniej 3 mln zł, ale odsetki już zatrzymał - na poczet przyszłej kary z tytułu nieujawnionych źródeł dochodu. - Uznano widać, że uda się przyłapać mnie na jakichś nieprawidłowościach i pieniędzy nie trzeba będzie oddawać - kwituje biznesmen.
Inspektorki z UKS, po pierwszej porażce, nie poddały się i skontrolowały podatek dochodowy Sosińskiego za lata 1997-99. Zapowiedziały mu: - Myślimy, że coś znajdziemy
Zainteresowało je 2,5 mln zł, które we wspomnianych latach wypłacił z konta firmowego. Według pań z UKS nie wiadomo, na co je wydał, bo nie kupił żadnego trwałego majątku ani nie latał na drogie wakacje.
Sosiński tłumaczył, że gotówką regulował należności u kontrahentów. Podał trzech świadków, ale inspektorki ich nie przesłuchały, gdyż, jak oświadczyły, nie potrafią do nich dotrzeć.
Wydały za to decyzję: nieujawnione źródła dochodu - domiar (w języku skarbówki - kara) 1,7 mln zł. Podatnik Sosiński grzecznie zapłacił. Ale od ich decyzji znów odwołał się do Izby Skarbowej w Opolu. Ta uznała, że część dowodów zebrano niezgodnie z prawem, np. Sosińskiego nie informowano o przesłuchaniach świadków, choć miał prawo przy nich być. Nakazała ponowne rozpatrzenie sprawy i uzupełnienie dowodów, np. przesłuchanie brakujących świadków.
Po kolejnych kilku miesiącach inspektorki zmniejszyły domiar, ale nieznacznie - do 1,6 mln zł. Podatnik Sosiński znów decyzję zaskarżył. Tym razem Izba Skarbowa ją podtrzymała. - Uznano, że choć materiał zebrano częściowo niezgodnie z prawem, to można go zaakceptować. Interpretacja przepisów wprawdzie była jednostronna, ale urzędnik ma do niej prawo - opowiada Sosiński.
Jego prawnicy napisali 46-stronicowe odwołanie od decyzji Izby Skarbowej. 6 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie zostawił suchej nitki na decyzjach UKS i Izby Skarbowej: "Ocena stanu majątkowego nie jest kompletna i nie może być uznana za prawidłową. Zeznania świadków zdezawuowano, zanim zapoznano się z nimi".
Nie dość, że Sosiński żadnej kary płacić nie musiał, to fiskusa przegrany proces kosztował łącznie 28 tys. zł.
Te same dowody, różne wyroki
UKS przeprowadził postępowanie przeciw Sosińskiemu po raz trzeci. Nakazano kontrolowanemu przedstawienie dokumentacji z roku 1997, choć wtedy minęło już od tego roku dziewięć lat, a zgodnie z prawem dokumenty trzeba przechowywać przez pięć.
Przez dwa lata w sprawie panował zastój, gdyż UKS szukał świadka w Niemczech, który miał potwierdzić, iż Sosiński złamał prawo. Gdy go już znaleziono stwierdził że Sosińskiego w ogóle nie zna.
Oczekując na przesłuchanie wspomnianego świadka, biznesmenowi wytoczono dwie sprawy karne. Pierwszą o podżeganie do fałszywych zeznań swojego partnera w interesach Tomasza L., który miał kłamać w trakcie przesłuchania w UKS. Sąd Rejonowy w Opolu obu uniewinnił.
Drugi proces dotyczył utrudniania pracy inspektorom. Sosiński miał to robić celowo, by przedłużać postępowanie. Sąd w październiku 2005 r. uznał, że np. informując o przemeldowaniu, nie tylko nie utrudniał postępowania, ale wręcz dochował należytej staranności.
W tym samym roku Sosiński doczekał się trzeciej decyzji w sprawie podatku dochodowego. Izba Skarbowa podtrzymała decyzję, że Sosiński i jego żona mają zapłacić 1,580 mln zł. Decyzję zaskarżył do WSA.
Miał nadzieję, że wyroki WSA będą ostatnimi w jego bojach ze skarbówką. Rozstrzygnięcia go zaskoczyły. - Moją żonę uniewinniono od niezapłacenia skarbowi państwa 1,1 mln zł, a mnie nakazano zwrócenie 400 tysięcy. Mimo że w obu sprawach są takie same dowody i taki sam stan prawny. Oba składy sędziowskie różniły się tylko jedną osobą, a decyzje różnią się o 180 stopni - dziwi się Sosiński.
Jego prawnicy już napisali liczące 50 stron odwołanie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ale w nim na rozstrzygnięcie trzeba poczekać jakieś półtora roku.
Pozdrowienia od najlepszego płatnika VAT
Sprawie Sosiński kontra opolska skarbówka stuknie wtedy dziesięć lat na wokandach. Biznesmen policzył, że przez ostatnie osiem lat wobec niego i jego żony UKS prowadził już 30 postępowań, po których skarb państwa musiał mu wypłacić ok. 800 tys. zł odsetek. - Nie powiodła się pierwsza kontrola przeprowadzona przez panie Chojnacką i Starczewską, które jak tylko wpłaciłem karę, dostały premie i mimo przegranej nie musiały jej oddać. Później walka toczyła się tylko o to, by fiskus udowodnił podatnikowi, kto ma rację - podsumowuje Sosiński.
Ani UKS ani Izba Skarbowa nie chciały się wypowiedzieć w tej sprawie. Zasłoniły się tajemnicą służbową. Odmawiali zarówno rzecznicy, jak i Robert Wojewódka, dyrektor opolskiego UKS, i naczelnik Halina Hoszowska. Chcieliśmy zapytać, czy wyciągnięto konsekwencje służbowe wobec inspektorek i ile kosztowały skarb państwa postępowania przeciwko Maciejowi Sosińskiemu i jego żonie. Usłyszeliśmy: - Nie jesteśmy w stanie odpowiedzieć na te pytania.
Sosiński jest obecnie prezesem zarządu spółki, która w lipcu 2007 r. zadebiutowała na Giełdzie Papierów Wartościowych. Z emisji akcji pozyskała 30 mln zł.
W Opolu nie płaci już żadnych podatków. Przemeldował się do Katowic. Miał tam już kontrolę skarbówki, ale nie było wobec niego żadnych zastrzeżeń.
"Pozdrowienia od najlepszego płatnika VAT" - pocztówkę z taką treścią wysłał z ostatnich wakacji w Hiszpanii do Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu.
Panie wkraczają do akcji
Jednak 2 września 2001 r. u Sosińskiego pojawiły się panie z opolskiego UKS: Zofia Chojnacka-Krupa i Teresa Starczewska. Zażądały dokumentacji za rok 1997 i styczeń 1998. Wkrótce zaprosiły biznesmena do siebie na podpisanie protokołu. Wynik ich kontroli brzmiał: trzeba zapłacić zaległe 2 mln zł podatku VAT oraz 4 mln zł odsetek za cztery lata. Nie pomogło tłumaczenie, że dokumentacja z 1997 r. odpłynęła wraz z wodą, która zalała biuro.
Sosiński odwołał się do Izby Skarbowej w Opolu. Ta zweryfikowała wyliczenia i obniżyła karę o połowę, do 3 mln zł. Zapłacił, by odsetki nie rosły.
Na odwołanie miał siedem dni. Stwierdził, że sam sobie nie poradzi. Wynajął biuro podatkowe z Zabrza. Prawnicy stwierdzili, że takich bzdur, jakie powypisywały urzędniczki skarbówki, jeszcze nie widzieli. Złożyli odwołanie do Izby, która uchyliła wydaną ponad rok wcześniej decyzję UKS. Karę nakazano zwrócić, dołożono jeszcze 415 tys. zł z tytułu odsetek.
- Często organa podatkowe wydają decyzję, która skazana jest na pożarcie, ale zawsze jest szansa na to, że przedsiębiorca się spóźni, o czymś zapomni lub nie dotrzyma terminu i będzie musiał zapłacić. Oni liczyli po prostu na jego błąd - mówi Adam Kłosek, doradca podatkowy Sosińskiego.
Myślimy, że coś znajdziemy
Fiskus oddał Sosińskiemu pobrane wcześniej 3 mln zł, ale odsetki już zatrzymał - na poczet przyszłej kary z tytułu nieujawnionych źródeł dochodu. - Uznano widać, że uda się przyłapać mnie na jakichś nieprawidłowościach i pieniędzy nie trzeba będzie oddawać - kwituje biznesmen.
Inspektorki z UKS, po pierwszej porażce, nie poddały się i skontrolowały podatek dochodowy Sosińskiego za lata 1997-99. Zapowiedziały mu: - Myślimy, że coś znajdziemy
Zainteresowało je 2,5 mln zł, które we wspomnianych latach wypłacił z konta firmowego. Według pań z UKS nie wiadomo, na co je wydał, bo nie kupił żadnego trwałego majątku ani nie latał na drogie wakacje.
Sosiński tłumaczył, że gotówką regulował należności u kontrahentów. Podał trzech świadków, ale inspektorki ich nie przesłuchały, gdyż, jak oświadczyły, nie potrafią do nich dotrzeć.
Wydały za to decyzję: nieujawnione źródła dochodu - domiar (w języku skarbówki - kara) 1,7 mln zł. Podatnik Sosiński grzecznie zapłacił. Ale od ich decyzji znów odwołał się do Izby Skarbowej w Opolu. Ta uznała, że część dowodów zebrano niezgodnie z prawem, np. Sosińskiego nie informowano o przesłuchaniach świadków, choć miał prawo przy nich być. Nakazała ponowne rozpatrzenie sprawy i uzupełnienie dowodów, np. przesłuchanie brakujących świadków.
Po kolejnych kilku miesiącach inspektorki zmniejszyły domiar, ale nieznacznie - do 1,6 mln zł. Podatnik Sosiński znów decyzję zaskarżył. Tym razem Izba Skarbowa ją podtrzymała. - Uznano, że choć materiał zebrano częściowo niezgodnie z prawem, to można go zaakceptować. Interpretacja przepisów wprawdzie była jednostronna, ale urzędnik ma do niej prawo - opowiada Sosiński.
Jego prawnicy napisali 46-stronicowe odwołanie od decyzji Izby Skarbowej. 6 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie zostawił suchej nitki na decyzjach UKS i Izby Skarbowej: "Ocena stanu majątkowego nie jest kompletna i nie może być uznana za prawidłową. Zeznania świadków zdezawuowano, zanim zapoznano się z nimi".
Nie dość, że Sosiński żadnej kary płacić nie musiał, to fiskusa przegrany proces kosztował łącznie 28 tys. zł.
Te same dowody, różne wyroki
UKS przeprowadził postępowanie przeciw Sosińskiemu po raz trzeci. Nakazano kontrolowanemu przedstawienie dokumentacji z roku 1997, choć wtedy minęło już od tego roku dziewięć lat, a zgodnie z prawem dokumenty trzeba przechowywać przez pięć.
Przez dwa lata w sprawie panował zastój, gdyż UKS szukał świadka w Niemczech, który miał potwierdzić, iż Sosiński złamał prawo. Gdy go już znaleziono stwierdził że Sosińskiego w ogóle nie zna.
Oczekując na przesłuchanie wspomnianego świadka, biznesmenowi wytoczono dwie sprawy karne. Pierwszą o podżeganie do fałszywych zeznań swojego partnera w interesach Tomasza L., który miał kłamać w trakcie przesłuchania w UKS. Sąd Rejonowy w Opolu obu uniewinnił.
Drugi proces dotyczył utrudniania pracy inspektorom. Sosiński miał to robić celowo, by przedłużać postępowanie. Sąd w październiku 2005 r. uznał, że np. informując o przemeldowaniu, nie tylko nie utrudniał postępowania, ale wręcz dochował należytej staranności.
W tym samym roku Sosiński doczekał się trzeciej decyzji w sprawie podatku dochodowego. Izba Skarbowa podtrzymała decyzję, że Sosiński i jego żona mają zapłacić 1,580 mln zł. Decyzję zaskarżył do WSA.
Miał nadzieję, że wyroki WSA będą ostatnimi w jego bojach ze skarbówką. Rozstrzygnięcia go zaskoczyły. - Moją żonę uniewinniono od niezapłacenia skarbowi państwa 1,1 mln zł, a mnie nakazano zwrócenie 400 tysięcy. Mimo że w obu sprawach są takie same dowody i taki sam stan prawny. Oba składy sędziowskie różniły się tylko jedną osobą, a decyzje różnią się o 180 stopni - dziwi się Sosiński.
Jego prawnicy już napisali liczące 50 stron odwołanie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ale w nim na rozstrzygnięcie trzeba poczekać jakieś półtora roku.
Pozdrowienia od najlepszego płatnika VAT
Sprawie Sosiński kontra opolska skarbówka stuknie wtedy dziesięć lat na wokandach. Biznesmen policzył, że przez ostatnie osiem lat wobec niego i jego żony UKS prowadził już 30 postępowań, po których skarb państwa musiał mu wypłacić ok. 800 tys. zł odsetek. - Nie powiodła się pierwsza kontrola przeprowadzona przez panie Chojnacką i Starczewską, które jak tylko wpłaciłem karę, dostały premie i mimo przegranej nie musiały jej oddać. Później walka toczyła się tylko o to, by fiskus udowodnił podatnikowi, kto ma rację - podsumowuje Sosiński.
Ani UKS ani Izba Skarbowa nie chciały się wypowiedzieć w tej sprawie. Zasłoniły się tajemnicą służbową. Odmawiali zarówno rzecznicy, jak i Robert Wojewódka, dyrektor opolskiego UKS, i naczelnik Halina Hoszowska. Chcieliśmy zapytać, czy wyciągnięto konsekwencje służbowe wobec inspektorek i ile kosztowały skarb państwa postępowania przeciwko Maciejowi Sosińskiemu i jego żonie. Usłyszeliśmy: - Nie jesteśmy w stanie odpowiedzieć na te pytania.
Sosiński jest obecnie prezesem zarządu spółki, która w lipcu 2007 r. zadebiutowała na Giełdzie Papierów Wartościowych. Z emisji akcji pozyskała 30 mln zł.
W Opolu nie płaci już żadnych podatków. Przemeldował się do Katowic. Miał tam już kontrolę skarbówki, ale nie było wobec niego żadnych zastrzeżeń.
"Pozdrowienia od najlepszego płatnika VAT" - pocztówkę z taką treścią wysłał z ostatnich wakacji w Hiszpanii do Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu.
- Kup licencję
-
Ocena:
- słabe
- nic specjalnego
- dobre
- bardzo dobre
- znakomite
159 głosów
