Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Piebalgs: Polska powinna zwiększyć wydatki na pomoc rozwojową
17.05.2010
, aktualizacja: 18.05.2010 11:21
Jesteście dużym krajem i powinniście więcej łożyć na pomoc innym krajom. Ile? Nawet setki milionów euro - mówi Andris Piebalgs, komisarz Unii Europejskiej ds. Rozwoju
ANDRIS PIEBALGS
ANDRIS PIEBALGS - (ur. 1957) łotewski polityk i dyplomata, komisarz UE ds. pomocy rozwojowej. W latach 90. minister finansów i wicepremier rządu Łotwy, w latach 2004-09 komisarz UE ds. energii
ZOBACZ TAKŻE
- Z pomocą jak z ACTA (03-04-12, 13:00)
- Polska wydała na pomoc biedniejszym państwom 1,2 mld zł (21-12-11, 15:53)
- Kolejne spotkanie eurogrupy. Czy ministrowie finansów przyspieszą reformy? (17-05-10, 20:50)
- Z euro czy bez - reformować trzeba. Inaczej grozi nam kryzys (17-05-10, 20:47)
- Belka: MFW może zwiększyć fundusz pomocowy dla strefy euro (12-05-10, 17:00)
- Komisja Europejska chce wzmocnić pakt stabilizacji i rozwoju (12-05-10, 13:39)
- Unijny pakiet ratunkowy dla Grecji już zaczął działać (10-05-10, 20:55)
Adam Leszczyński*: W Europie kryzys i ogromne deficyty budżetowe, a Unia wydaje kilkadziesiąt miliardów euro rocznie na pomoc rozwojową dla krajów całego świata. Co ma z tego europejski podatnik?
Andris Piebalgs*: W 2009 roku Unia wydała na pomoc rozwojową 49 mld euro, czyli niecałe 0,5 proc. PKB. W ten sposób Europejczycy kupują bezpieczeństwo. Bo albo się pomaga, albo wysyła wojska. Gdybyśmy nie łożyli tyle na walkę z biedą, na świecie byłoby znacznie więcej miejsc, które wymagałyby militarnej interwencji. Znacznie droższej i trudniejszej niż obecnie. Proszę spojrzeć na kraje, których nijak nie wsparliśmy: Somalię czy Jemen. Są bardzo biedne, a tam, gdzie jest bieda, pojawiają się ekstremiści. Somalijscy piraci już stali się plagą, a walka z nimi kosztuje. A przecież gdyby tamtejsi rybacy mieli przyzwoite źródła dochodu i stabilne, działające państwo, nie byłoby problemu.
Europejczycy na pomocy rozwojowej zarabiają. Nie chodzi tu tylko o wyciąganie innych krajów z biedy, ale unikanie kosztów wojen i kryzysów humanitarnych.
Pomoc rozwojowa to nie jałmużna. To inwestycja. Bez niej mamy gorszy klimat dla wzrostu gospodarczego na świecie.
Może jednak lepiej byłoby wydawać te 49 mld euro w Europie?
- W czasie kryzysu tnie się wydatki, ale nie inwestycje. W czasie kryzysu przed wojną moi dziadkowie oszczędzali na wszystkim, tylko nie na edukację swoich dzieci, ale moich rodziców. Bo to była inwestycja.
Czy te pieniądze są dobrze wydawane? A może część przejada biurokracja? W biednych krajach często widać pracowników organizacji niosących pomoc, którzy żyją wygodnie i jeżdżą drogimi samochodami.
- Odpieram ten zarzut. Może są jakieś organizacje pozarządowe, które przejadają pieniądze. Ale większość ludzi pracujących w terenie prowadzi życie proste, skromne, bez luksusów. Prawda, że koszty administracyjne udzielania pomocy są wysokie. Niestety, ochrona funduszy pomocowych przed korupcją kosztuje. Podobnie jak kontrola na etapie projektu - czy warto w niego zainwestować - i po jego zakończeniu - czy pieniądze wydano zgodnie z celem.
Próbujemy zmniejszać koszty na dwa sposoby. Pracujemy z krajami, które dostają pieniądze, by lepiej zarządzały swoimi budżetami. I żeby można było więcej pieniędzy przekazywać do nich bezpośrednio.
Koncentrujemy się też na większych projektach - przy których kontrola jest relatywnie tańsza.
Od niedawna wydajemy pieniądze na pomoc rozwojową. Ta zaś zdaniem np. ministra Sikorskiego powinna być podporządkowana celom politycznym Polski: czyli powinniśmy kierować ją nie np. do Afryki, ale Ukrainy czy Gruzji. Co myśli o tym komisja?
- Polska jest jednym z większych członków wspólnoty i min. Sikorski z pewnością ma spory wpływ na to, gdzie pomoc unijna jest kierowana.
Jasne, że można wydawać pieniądze na kraje bliższe polskiemu sercu czy interesom. Nic w tym złego, dopóki pracujemy nad tym razem jako Unia. Bo wasze projekty prowadzone osobno będą i droższe, i mniej efektywne. Polska powinna grać bardziej aktywną rolę w formułowaniu strategii pomocowej dla całej Unii. Działanie osobno nie ma sensu.
Ile pieniędzy powinniśmy wydawać na pomoc?
- Dziś Polska nie wydaje ich wcale. Programy w Afganistanie za 4-5 mln euro to drobiazgi, to nic. Polska jest dużym krajem i powinna zwiększyć wydatki na pomoc rozwojową - w dłuższej perspektywie do poziomu setek milionów euro.
To byłoby przyzwoite - skoro Niemcy wydają miliardy euro, Polska może wydawać setki milionów. Dziś z krajów starej Unii płynie 48 z 49 mld unijnej pomocy. Z krajów nowej Unii - tylko 1 mld. Moim zdaniem to niepoważne.
Zwłaszcza że nowa Unia wydaje dużo pieniędzy na operacje wojskowe. Kiedy żołnierze umierają - to tragedia. Wzmocnienie pomocy rozwojowej pozwoli jej uniknąć.
*Andris Piebalgs (ur. 1957) - łotewski polityk i dyplomata, komisarz UE ds. pomocy rozwojowej. W latach 90. minister finansów i wicepremier rządu Łotwy, w latach 2004-09 komisarz UE ds. energii.
Andris Piebalgs*: W 2009 roku Unia wydała na pomoc rozwojową 49 mld euro, czyli niecałe 0,5 proc. PKB. W ten sposób Europejczycy kupują bezpieczeństwo. Bo albo się pomaga, albo wysyła wojska. Gdybyśmy nie łożyli tyle na walkę z biedą, na świecie byłoby znacznie więcej miejsc, które wymagałyby militarnej interwencji. Znacznie droższej i trudniejszej niż obecnie. Proszę spojrzeć na kraje, których nijak nie wsparliśmy: Somalię czy Jemen. Są bardzo biedne, a tam, gdzie jest bieda, pojawiają się ekstremiści. Somalijscy piraci już stali się plagą, a walka z nimi kosztuje. A przecież gdyby tamtejsi rybacy mieli przyzwoite źródła dochodu i stabilne, działające państwo, nie byłoby problemu.
Europejczycy na pomocy rozwojowej zarabiają. Nie chodzi tu tylko o wyciąganie innych krajów z biedy, ale unikanie kosztów wojen i kryzysów humanitarnych.
Pomoc rozwojowa to nie jałmużna. To inwestycja. Bez niej mamy gorszy klimat dla wzrostu gospodarczego na świecie.
Może jednak lepiej byłoby wydawać te 49 mld euro w Europie?
- W czasie kryzysu tnie się wydatki, ale nie inwestycje. W czasie kryzysu przed wojną moi dziadkowie oszczędzali na wszystkim, tylko nie na edukację swoich dzieci, ale moich rodziców. Bo to była inwestycja.
Czy te pieniądze są dobrze wydawane? A może część przejada biurokracja? W biednych krajach często widać pracowników organizacji niosących pomoc, którzy żyją wygodnie i jeżdżą drogimi samochodami.
- Odpieram ten zarzut. Może są jakieś organizacje pozarządowe, które przejadają pieniądze. Ale większość ludzi pracujących w terenie prowadzi życie proste, skromne, bez luksusów. Prawda, że koszty administracyjne udzielania pomocy są wysokie. Niestety, ochrona funduszy pomocowych przed korupcją kosztuje. Podobnie jak kontrola na etapie projektu - czy warto w niego zainwestować - i po jego zakończeniu - czy pieniądze wydano zgodnie z celem.
Próbujemy zmniejszać koszty na dwa sposoby. Pracujemy z krajami, które dostają pieniądze, by lepiej zarządzały swoimi budżetami. I żeby można było więcej pieniędzy przekazywać do nich bezpośrednio.
Koncentrujemy się też na większych projektach - przy których kontrola jest relatywnie tańsza.
Od niedawna wydajemy pieniądze na pomoc rozwojową. Ta zaś zdaniem np. ministra Sikorskiego powinna być podporządkowana celom politycznym Polski: czyli powinniśmy kierować ją nie np. do Afryki, ale Ukrainy czy Gruzji. Co myśli o tym komisja?
- Polska jest jednym z większych członków wspólnoty i min. Sikorski z pewnością ma spory wpływ na to, gdzie pomoc unijna jest kierowana.
Jasne, że można wydawać pieniądze na kraje bliższe polskiemu sercu czy interesom. Nic w tym złego, dopóki pracujemy nad tym razem jako Unia. Bo wasze projekty prowadzone osobno będą i droższe, i mniej efektywne. Polska powinna grać bardziej aktywną rolę w formułowaniu strategii pomocowej dla całej Unii. Działanie osobno nie ma sensu.
Ile pieniędzy powinniśmy wydawać na pomoc?
- Dziś Polska nie wydaje ich wcale. Programy w Afganistanie za 4-5 mln euro to drobiazgi, to nic. Polska jest dużym krajem i powinna zwiększyć wydatki na pomoc rozwojową - w dłuższej perspektywie do poziomu setek milionów euro.
To byłoby przyzwoite - skoro Niemcy wydają miliardy euro, Polska może wydawać setki milionów. Dziś z krajów starej Unii płynie 48 z 49 mld unijnej pomocy. Z krajów nowej Unii - tylko 1 mld. Moim zdaniem to niepoważne.
Zwłaszcza że nowa Unia wydaje dużo pieniędzy na operacje wojskowe. Kiedy żołnierze umierają - to tragedia. Wzmocnienie pomocy rozwojowej pozwoli jej uniknąć.
*Andris Piebalgs (ur. 1957) - łotewski polityk i dyplomata, komisarz UE ds. pomocy rozwojowej. W latach 90. minister finansów i wicepremier rządu Łotwy, w latach 2004-09 komisarz UE ds. energii.
- Kup licencję
-
Ocena:
- słabe
- nic specjalnego
- dobre
- bardzo dobre
- znakomite
135 głosów
