Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Nobel za badanie bezrobocia
11.10.2010
, aktualizacja: 11.10.2010 22:08
Tegoroczni laureaci Nagrody Nobla z ekonomii Peter Diamond, Dale Mortensen i Christopher Pissarides to naukowcy mający wysoką pozycję w środowisku teoretyków ekonomii, choć - poza pierwszym - mniej znani szerszej opinii publicznej.
Komitet noblowski ze zdjęciami laureatów w tle. Na ekranie od lewej: Peter Diamond, Dale Mortensen, Christopher Pissarides,
ZOBACZ TAKŻE
- Nagroda Nobla z ekonomii 2011 (10-10-11, 12:54)
- Amerykanie oszczędzają, więc to rząd musi wydawać więcej (15-11-10, 13:00)
- Polacy zmutowali ziemniaka. Jest odporny na suszę (15-11-10, 02:00)
- Nobel to za mało, żeby dostać pracę w Fed (13-10-10, 09:54)
- Czy Niemcy wyczyszczą nasz rynek pracy? Rząd wątpi (01-10-10, 20:19)
- Brytyjski rynek pracy wciąż zamknięty dla pracowników spoza UE (28-09-10, 11:02)
- P: W najbliższych latach zmieni się polski rynek pracy (12-06-10, 10:40)
- Rynek pracy zweryfikował oczekiwania zarobkowe absolwentów (27-04-10, 08:00)
Diamond w rankingu Ideas opracowywanym przez Wydział Ekonomii Uniwersytetu Connecticut zajmuje 60. miejsce, Mortensen - 199, a Pissarides - 139. Im częściej inni ekonomiści powołują się na prace danego naukowca, tym wyższa jest jego pozycja w rankingu. W podręcznikach ekonomii omawiany jest "teoremat efektywności Diamonda-Mirrleesa", który dotyczy wyboru drugiego w kolejności najbardziej efektywnego rozwiązania.
W tym roku nagrodę przyznano za badania rynku pracy. Między innymi: przyczyn występowania bezrobocia, sposobów dopasowywania popytu na pracę z podażą pracy, wpływu regulacji na tworzenie lub likwidowanie miejsc pracy. 70-letni Diamond i 71-letni Mortensen są Amerykanami, 62-letni Pissarides jest Grekiem pochodzącym z Cypru. Ma obywatelstwo brytyjskie i wykłada na London School of Economics.
Peter Diamond stał się osobą znaną opinii publicznej dzięki swym pracom poświęconym amerykańskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych. W 2004 r. napisał wraz z Peterem Orszagiem (byłym dyrektorem Biura Budżetu w rządzie Obamy) książkę "Saving Social Security: A Balanced Approach". Przestrzegał przed nadmiernym zadłużeniem kraju, popierał reformę amerykańskiego systemu ochrony zdrowia, zalecając jednocześnie cięcia innych wydatków budżetowych. W kwietniu 2010 r. Barack Obama zaproponował kandydaturę Diamonda do zarządu Fed, lecz w Senacie zablokowali ją Republikanie. Prezydent ponownie ją zgłosił, a Senat ponownie będzie ją rozpatrywał po wyborach. Nawiasem mówiąc - obecny szef Fed Ben Bernanke był studentem Diamonda.
Mortensen jest znany przede wszystkim z prac, w których analizuje sposób szukania pracy, dopasowywania ofert zgłaszanych przez firmy z preferencjami osób szukających pracy oraz zjawiska bezrobocia powodowanego "tarciami" (czyli niedostosowaniem) na rynku pracy. Napisał między innymi książkę "Dlaczego podobni pracownicy mają różną płacę?".
Christopher A. Pissarides jest pierwszym noblistą w dziedzinie ekonomii pochodzącym z Grecji. Jego najbardziej znana praca (napisana w 1994 r. wspólnie z Mortensenem) nosi tytuł "Tworzenie i destrukcja miejsc pracy w teorii bezrobocia". W pracy tej został przedstawiony model Pissaridesa-Mortensena opisujący, jak na zdecentralizowanym rynku potencjalny pracownik poszukuje pracy. Mortensen i Pissarides rozważają wpływ tzw. twórczej destrukcji (czyli likwidacji przestarzałych branż) na bezrobocie. Pissarides badał związek między bezrobociem a wzrostem wydajności pracy i doszedł do wniosku, że związek taki, przynajmniej w krajach OECD, nie istnieje. Innymi słowy, wzrost produktywności wcale nie wypycha na bezrobocie "zbędnych" pracowników. W wydanej w 2000 r. pracy Pissarides bada, jak działania rządu wpływają na poziom płac i intensywność poszukiwania pracy przez bezrobotnych. Zasiłek dla bezrobotnych utrudnia tworzenie miejsc pracy i sprzyja likwidacji już istniejących stanowisk. Im wyższy zasiłek, tym pracodawca musi więcej płacić pracownikowi na danym stanowisku. Z kolei wysoki koszt zwolnienia pracownika zdaniem Pissaridesa zmniejsza skłonność do likwidacji miejsca pracy, ale jeszcze silniej zmniejsza skłonność do tworzenia nowych miejsc.
Trzej ekonomiści dostaną łącznie ok. 1,2 mln dol.
W tym roku nagrodę przyznano za badania rynku pracy. Między innymi: przyczyn występowania bezrobocia, sposobów dopasowywania popytu na pracę z podażą pracy, wpływu regulacji na tworzenie lub likwidowanie miejsc pracy. 70-letni Diamond i 71-letni Mortensen są Amerykanami, 62-letni Pissarides jest Grekiem pochodzącym z Cypru. Ma obywatelstwo brytyjskie i wykłada na London School of Economics.
Peter Diamond stał się osobą znaną opinii publicznej dzięki swym pracom poświęconym amerykańskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych. W 2004 r. napisał wraz z Peterem Orszagiem (byłym dyrektorem Biura Budżetu w rządzie Obamy) książkę "Saving Social Security: A Balanced Approach". Przestrzegał przed nadmiernym zadłużeniem kraju, popierał reformę amerykańskiego systemu ochrony zdrowia, zalecając jednocześnie cięcia innych wydatków budżetowych. W kwietniu 2010 r. Barack Obama zaproponował kandydaturę Diamonda do zarządu Fed, lecz w Senacie zablokowali ją Republikanie. Prezydent ponownie ją zgłosił, a Senat ponownie będzie ją rozpatrywał po wyborach. Nawiasem mówiąc - obecny szef Fed Ben Bernanke był studentem Diamonda.
Mortensen jest znany przede wszystkim z prac, w których analizuje sposób szukania pracy, dopasowywania ofert zgłaszanych przez firmy z preferencjami osób szukających pracy oraz zjawiska bezrobocia powodowanego "tarciami" (czyli niedostosowaniem) na rynku pracy. Napisał między innymi książkę "Dlaczego podobni pracownicy mają różną płacę?".
Christopher A. Pissarides jest pierwszym noblistą w dziedzinie ekonomii pochodzącym z Grecji. Jego najbardziej znana praca (napisana w 1994 r. wspólnie z Mortensenem) nosi tytuł "Tworzenie i destrukcja miejsc pracy w teorii bezrobocia". W pracy tej został przedstawiony model Pissaridesa-Mortensena opisujący, jak na zdecentralizowanym rynku potencjalny pracownik poszukuje pracy. Mortensen i Pissarides rozważają wpływ tzw. twórczej destrukcji (czyli likwidacji przestarzałych branż) na bezrobocie. Pissarides badał związek między bezrobociem a wzrostem wydajności pracy i doszedł do wniosku, że związek taki, przynajmniej w krajach OECD, nie istnieje. Innymi słowy, wzrost produktywności wcale nie wypycha na bezrobocie "zbędnych" pracowników. W wydanej w 2000 r. pracy Pissarides bada, jak działania rządu wpływają na poziom płac i intensywność poszukiwania pracy przez bezrobotnych. Zasiłek dla bezrobotnych utrudnia tworzenie miejsc pracy i sprzyja likwidacji już istniejących stanowisk. Im wyższy zasiłek, tym pracodawca musi więcej płacić pracownikowi na danym stanowisku. Z kolei wysoki koszt zwolnienia pracownika zdaniem Pissaridesa zmniejsza skłonność do likwidacji miejsca pracy, ale jeszcze silniej zmniejsza skłonność do tworzenia nowych miejsc.
Trzej ekonomiści dostaną łącznie ok. 1,2 mln dol.
-
Ocena:
- słabe
- nic specjalnego
- dobre
- bardzo dobre
- znakomite
2 głosy
