Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Libijczycy w Enei? Nie wszędzie mile widziani
05.11.2010
, aktualizacja: 05.11.2010 20:55
Libyan Investment Authority, który współpracuje z Janem Kulczykiem przy prywatyzacji Enei, inwestuje niemal w całej Europie. Ale nie wszędzie jest mile widziany
Enea
ZOBACZ TAKŻE
- Prywatyzacja Enei - trzecie podejście (18-11-10, 19:52)
- Ekolodzy: Niech Kulczyk nie truje Białorusi (15-11-10, 02:00)
- Inwestor dla Enei w ciągu kilku tygodni. Oferta Kulczyka nie przejdzie? (10-11-10, 13:49)
- Enea ukarana za uciążliwe warunki umów. Zapłaci prawie 0,5 mln zł kary (06-10-10, 11:38)
- Enea oskarża ich o kradzież. Stracą przez to pracę? (23-09-10, 10:24)
- Enea: Skarb państwa przegłosował wypłatę 168 mln zł dywidendy (20-04-10, 12:49)
- CEZ, Enea oraz trzech innych chcą kupić elektrownie PAK (15-03-10, 20:12)
- Współpracujemy z Libijczykami przy prywatyzacji Enei - ujawnił "Gazecie" wczoraj bliski współpracownik Jana Kulczyka. Kulczyk Holding i jego spółka córka Elektron od tygodnia mają wyłączność negocjacyjną. Teoretycznie rozmowy powinny skończyć się wczoraj. Ale resort skarbu zwleka z decyzją. Najprawdopodobniej zapadnie ona dopiero w przyszłym tygodniu.
Nieoficjalnie wiadomo, że obecność Libijczyków w konsorcjum Kulczyka nie budzi entuzjazmu resortu skarbu. Libyan Investment Authority to bogaty libijski fundusz państwowy, tzw. sovereign wealth fund. Jego zadaniem jest inwestowanie zysków z libijskiej ropy. Zaczynał z kapitałem 40 mld dol., dziś ma już ok. 65-70 mld.
Fundusz inwestuje głównie w znane i duże spółki. Najgłośniejszą transakcją było dokupienie akcji jednego z największych włoskich banków - UniCredit. Z błogosławieństwem prezesa banku Alessandro Profumo LIA objął 4,6 proc. akcji. Tymczasem 2,6 proc. akcji miał już wcześniej libijski bank centralny. Wzbudziło to ogromne kontrowersje we Włoszech - dziennikarze i nadzór finansowy zastanawiali się, czy oba libijskie podmioty powinny być uważane za jednego akcjonariusza. Jeśli tak, to byłby problem - statut UniCredit zakazuje udziałowcom wykonywania prawa głosu z więcej niż 5 proc. akcji. Część pozostałych udziałowców UniCredit była oburzona, że Profumo transakcję z Libijczykami utrzymywał w tajemnicy przed nimi. W rezultacie we wrześniu Profumo - żywa legenda włoskiej bankowości - podał się do dymisji.
A portfel inwestycyjny Libijczyków nie ogranicza się do bankowości. Mają 10-proc. pakiet akcji austriackiego króla cegieł Wienerbergera. Wykorzystują spektakularne debiuty na giełdzie - kupili w tym roku 1,46 proc. akcji rosyjskiego potentata aluminiowego Rusal. Nabyli też ponad 3 proc. akcji brytyjskiego wydawnictwa Pearson - należy do niego m.in. prestiżowy dziennik "Financial Times". Mają 2 proc. akcji Fiata i są drugim co wielkości udziałowcem słynnego włoskiego klubu piłkarskiego Juventus Turyn.
Choć o samym LIA wiadomo niewiele, a analitycy skarżą się, że fundusz jest mało przejrzysty, to czasami Libijczycy przeprowadzają akcje z pogranicza reklamy i public relations. Za taką zostało powszechnie uznane oświadczenie o zamiarze kupna BP. Brytyjski gigant naftowy popadł w kłopoty w związku z wyciekiem ropy w Zatoce Meksykańskiej i jego akcje dołowały. Libijczycy zaczęli otwarcie mówić, że chętnie kupią firmę, ale nie wiadomo, czy zarząd BP w ogóle podjął z nimi rozmowy.
Sukcesem zakończyło się za to utworzenie wokół LIA niewielkiego funduszu inwestycyjnego prowadzonego przez zachodnich fachowców. Libijczykom pomógł Frederic Marino, niegdyś gruba ryba w potężnych amerykańskich bankach Merril Lynch i JP Morgan. Bank FM Capital Partners nie tylko pomaga im szukać okazji do inwestycji (m.in. w londyńskie nieruchomości), ale także szkoli libijskie kadry. - Libijczycy mają mnóstwo pieniędzy z ropy, ale nie mają pojęcia, jak zarządzać swoimi aktywami - tłumaczył Marino agencji Reuters.
To może okazać się słabością także w prywatyzacji Enei - Libijczycy i banki inwestycyjne, którzy sfinansują transakcję, nie mają żadnego doświadczenia w elektroenergetyce, a Kulczyk Holding ma niewielkie. Należąca do niego Polenergia - mała spółka handlująca prądem - nie odniosła spektakularnych sukcesów.
Być może dlatego - jak dowiedziała się "Gazeta" - Libijczycy szukali także kontaktu z niektórymi z pozostałych kandydatów do kupna Enei. Ale z jakim skutkiem? Nie wiadomo.
Nieoficjalnie wiadomo, że obecność Libijczyków w konsorcjum Kulczyka nie budzi entuzjazmu resortu skarbu. Libyan Investment Authority to bogaty libijski fundusz państwowy, tzw. sovereign wealth fund. Jego zadaniem jest inwestowanie zysków z libijskiej ropy. Zaczynał z kapitałem 40 mld dol., dziś ma już ok. 65-70 mld.
Fundusz inwestuje głównie w znane i duże spółki. Najgłośniejszą transakcją było dokupienie akcji jednego z największych włoskich banków - UniCredit. Z błogosławieństwem prezesa banku Alessandro Profumo LIA objął 4,6 proc. akcji. Tymczasem 2,6 proc. akcji miał już wcześniej libijski bank centralny. Wzbudziło to ogromne kontrowersje we Włoszech - dziennikarze i nadzór finansowy zastanawiali się, czy oba libijskie podmioty powinny być uważane za jednego akcjonariusza. Jeśli tak, to byłby problem - statut UniCredit zakazuje udziałowcom wykonywania prawa głosu z więcej niż 5 proc. akcji. Część pozostałych udziałowców UniCredit była oburzona, że Profumo transakcję z Libijczykami utrzymywał w tajemnicy przed nimi. W rezultacie we wrześniu Profumo - żywa legenda włoskiej bankowości - podał się do dymisji.
A portfel inwestycyjny Libijczyków nie ogranicza się do bankowości. Mają 10-proc. pakiet akcji austriackiego króla cegieł Wienerbergera. Wykorzystują spektakularne debiuty na giełdzie - kupili w tym roku 1,46 proc. akcji rosyjskiego potentata aluminiowego Rusal. Nabyli też ponad 3 proc. akcji brytyjskiego wydawnictwa Pearson - należy do niego m.in. prestiżowy dziennik "Financial Times". Mają 2 proc. akcji Fiata i są drugim co wielkości udziałowcem słynnego włoskiego klubu piłkarskiego Juventus Turyn.
Choć o samym LIA wiadomo niewiele, a analitycy skarżą się, że fundusz jest mało przejrzysty, to czasami Libijczycy przeprowadzają akcje z pogranicza reklamy i public relations. Za taką zostało powszechnie uznane oświadczenie o zamiarze kupna BP. Brytyjski gigant naftowy popadł w kłopoty w związku z wyciekiem ropy w Zatoce Meksykańskiej i jego akcje dołowały. Libijczycy zaczęli otwarcie mówić, że chętnie kupią firmę, ale nie wiadomo, czy zarząd BP w ogóle podjął z nimi rozmowy.
Sukcesem zakończyło się za to utworzenie wokół LIA niewielkiego funduszu inwestycyjnego prowadzonego przez zachodnich fachowców. Libijczykom pomógł Frederic Marino, niegdyś gruba ryba w potężnych amerykańskich bankach Merril Lynch i JP Morgan. Bank FM Capital Partners nie tylko pomaga im szukać okazji do inwestycji (m.in. w londyńskie nieruchomości), ale także szkoli libijskie kadry. - Libijczycy mają mnóstwo pieniędzy z ropy, ale nie mają pojęcia, jak zarządzać swoimi aktywami - tłumaczył Marino agencji Reuters.
To może okazać się słabością także w prywatyzacji Enei - Libijczycy i banki inwestycyjne, którzy sfinansują transakcję, nie mają żadnego doświadczenia w elektroenergetyce, a Kulczyk Holding ma niewielkie. Należąca do niego Polenergia - mała spółka handlująca prądem - nie odniosła spektakularnych sukcesów.
Być może dlatego - jak dowiedziała się "Gazeta" - Libijczycy szukali także kontaktu z niektórymi z pozostałych kandydatów do kupna Enei. Ale z jakim skutkiem? Nie wiadomo.
- Kup licencję
-
Ocena:
- słabe
- nic specjalnego
- dobre
- bardzo dobre
- znakomite
10 głosów
