Jest to proces wyemitowania określonej ilości pieniądza gotówkowego w postaci banknotów lub bilonu oraz jego wprowadzenie do obiegu gospodarczego przez
bank centralny. W historii myśli gospodarczej rolę emitenta pełnił w niektórych krajach również Skarb Państwa. Była to tzw. emisja skarbowa. Jednakże ze względu na to, że nadmierna emisja pieniądza prowadzi do wzrostu inflacji, ilość emitentów z reguły jest ograniczona i prawo do niej mają tylko banki centralne. Niezależność organu emisyjnego jest także istotna m.in. dla utrzymania stabilności walutowej. Emisja pieniądza w celu np. pokrycia
deficytu budżetowego Skarbu Państwa może doprowadzić do zachwiania się rynku walutowego w danym kraju.
Z uwagi na to, że banknoty oraz bilony stanowią środek płatniczy, emisja pieniądza przebiega według ściśle określonych standardów, tzn. według ustalonych wzorców oraz z ustaloną wartością nominalną. Emisja pieniądza tworzy zatem tzw. bazę monetarną, czyli nominalną wartość wszystkich banknotów oraz bilonów wyemitowanych przez bank centralny. W skład bazy monetarnej wchodzą: pieniądz gotówkowy w obiegu pozabankowym oraz tzw. rezerwy systemu bankowego, czyli pieniądz wyemitowany przez bank centralny, ale pozostający w obiegu bankowym.
Oprac. Paulina Sojczyńska