Kontrakt terminowy

Jest to umowa, na mocy której jedna strona zobowiązuje się do kupna, a druga do sprzedaży instrumentu finansowego w ustalonym terminie i po określonej cenie. Kontrakt terminowy to jeden z najbardziej popularnych instrumentów pochodnych, które są dostępne na rynku giełdowym. Jego konstrukcja nie jest bardzo skomplikowana i w porównaniu z innymi instrumentami, które stanowią przedmiot obrotu na giełdzie, jest raczej prosty. W kontrakcie terminowym ustalana jest cena rozliczenia, zwana ceną terminową oraz ilości przedmiotu kontraktu. Inwestor, który zwiera kontrakt terminowy i, który jest zobowiązany do sprzedaży określonego kontraktem instrumentu bazowego, nazywany jest wystawcą kontraktu, zajmującym pozycję krótką, zaś drugi uczestnik umowy, nabywający instrument to kupujący, zajmujący pozycję długą. W kontrakcie terminowym instrumentem bazowym może być akcja, obligacja, waluty lub indeks giełdowy. Jednym z najpopularniejszych kontraktów terminowych w Polsce jest kontrakt terminowy na indeks WIG 20.

Zasadę działania kontraktu terminowego pokazuje przykład kontraktu na akcje PKO BP na standardowe 100 sztuk akcji. Zakładamy dodatkowo, że kurs, po jakim zawieramy transakcję, wynosi 50 zł. Rozliczenie w zależności od tego czy cena akcji spadnie czy wzrośnie będzie zarówno dla nabywcy jak i kupującego różna. Załóżmy, że kurs rośnie do 60 zł za akcję, zysk uzyskuje nabywca, czyli 1 tys. zł : (60-50 zł)*100 akcji = + 1 tys. zł, zaś wystawca ponosi stratę, ponieważ musi wypłacić nabywcy owe 1 tys. zł. W sytuacji odwrotnej, gdy kurs spada z 50 do 45 zł, zyskuje wystawca kontraktu, gdyż nabywca musi wypłacić 0,5 tys. zł ((45-50)*100 akcji = 0,5 tys. zł) na rzecz wystawcy kontraktu.

Oprac. Paulina Sojczyńska

Zobacz więcej na temat:

Drukuj

Słownik - Rynek pieniężny i walutowy

Zobacz więcej haseł z kategorii:

Skomentuj:

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestruj X