Są to zapasy obcych walut, które gromadzi
bank centralny danego kraju w celu zabezpieczania wymiany międzynarodowej, czyli utrzymaniu płynności na krajowym rynku pieniężnym w przypadku wystąpienia kryzysu. Bank centralny utrzymuje rezerwy walutowe w celach strategicznych. Magazynowanie walut o znaczeniu światowym, takich jak np. dolar amerykański, pozwala władzom monetarnym interweniować na rynku pieniężnym w celu stabilizacji wahań kursowych i utrzymaniu kursu waluty krajowej na stałym poziomie.
Jeśli przykładowo rośnie popyt na walutę zagraniczną i przewyższa on podaż na rynku, to umacnia się jej kurs wyrażony w walucie krajowej. W takiej sytuacji bank centralny może sprzedać
rezerwy walutowe, aby zapobiec osłabieniu waluty krajowej. Wykup waluty obcej ma zaś miejsce w momencie, gdy popyt na walutę krajową przewyższa jej podaż. Wtedy bank centralny również interweniuje.
Rezerwy walutowe są gromadzone w różnych obcych walutach. Nie wszystkie jednak waluty światowe mają miano waluty rezerwowej.
Tylko dobrze rozwinięte gospodarczo kraje o stabilnej sytuacji na rynku finansowym mają walutę, która jest uznana za rezerwową na międzynarodowym
rynku walutowym. Rezerwy walutowe w Polsce przechowuje Narodowy Bank Polski i waluty są gromadzone w gotówce, w depozytach oraz w skarbowych papierach wartościowych.
Oprac. Paulina Sojczyńska