Sposób na kryzys: własna firma

- Mnóstwo osób pyta nas o środki na uruchomienie własnej działalności gospodarczej. Nie ma dnia, żeby nie wpłynęło kilka wniosków - mówi Maria Dziubanowska, kierownik działu instrumentów rynku pracy sądeckiego urzędu pracy.

W 2009 r. sądecki urząd pracy otrzymał na samozatrudnienie bezrobotnych prawie 5 mln zł. To o ponad jedną trzecią więcej niż w poprzednim roku. Większość pieniędzy już dawno rozdysponował. Obecnie na dotacje do biznesu idą już środki z rezerw wojewódzkiej i ministerialnej.

Kto spełnia wymogi, a nie dostanie teraz dotacji, może ubiegać się o nią w przyszłym roku

Jednorazową pomoc finansową dla bezrobotnych chcącym założyć własną firmę dostać można w urzędach pracy w całym kraju.

Pomoc dostępna jest od kilku lat. W tym roku pośredniaki przeżywają jednak oblężenie .

Lawina wniosków o pieniądze na firmę ruszyła, gdy rozpoczęły się zwolnienia grupowe. W Nowym Sączu do pośredniaka zgłosiła się m.in. spora część byłych pracowników spółki Newag (naprawa taboru kolejowego) i Optimusa. Podobnie w innych regionach Polski.

Biznes w serwisie

Krzysztof Pawłowski, od pół roku właściciel firmy komputerowej: - Wcześniej na etacie pracowałem osiem godzin i do domu. Teraz non stop gdzieś jeżdżę. Bywa, że i w nocy wykonuję jakieś zlecenie, bo klient chce mieć sprawny sprzęt na rano.

Etat stracił na początku roku. Był jednym z najdłużej zatrudnionych w firmie komputerowej Optimus. Gdy dostał wypowiedzenie, natychmiast zarejestrował się jako bezrobotny i wystąpił o urzędową dotację. Jako absolwent zarządzania i marketingu nie miał problemów z wypełnieniem wniosku. Dostał ponad 18 tys. zł, za które - dokładając oszczędności - kupił sprzęt i oprogramowanie. Praca w optimusowskim serwisie pozwoliła mu nawiązać kontakty z potencjalnymi zleceniodawcami. To zaprocentowało, gdy poszedłem na swoje.

Na brak zleceń nie narzeka. Zajmuje się tym, co robił wcześniej na etacie. Naprawa komputerów, konfigurowanie oprogramowania.

- Kokosów nie zarabiam, ale wychodzę lepiej niż w Optimusie. Czuję, że się rozwijam - dodaje

Salon groomerski

Do września Urząd Pracy w Nowym Sączu otrzymał 312 wniosków od bezrobotnych o dotacje na otwarcie firmy. To prawie tyle samo, co w całym zeszłym roku. Większość wnioskodawców, z którymi podpisano umowy, otrzymała maksymalne wsparcie finansowe, tj. sześciokrotność przeciętnego wynagrodzenia (obecnie - 18,4 tys. zł). Warunkiem było wydatkowanie pieniędzy na wyposażenie firmy.

Bezrobotni otrzymują dotacje, o ile wcześniej nie prowadzili działalności gospodarczej i nie korzystali z podobnej pomocy. Przed formalnym wystąpieniem o pieniądze wypełniają szczegółową ankietę, którą urząd zamieścił na swej stronie internetowej. Do końca sierpnia zrobiły to już 422 osoby, niemal dwa razy tyle, co w 2008 r.! Na podstawie ankiet urzędnicy dokonują wstępnej selekcji. Kto nie posiada odpowiedniej wiedzy do prowadzenia firmy, musi ukończyć bezpłatny kursy przedsiębiorczości. Dopiero wtedy może złożyć wniosek o pieniądze.

- Z początku bałam się, czy sobie poradzę. Nigdy nie prowadziłam przecież żadnej firmy - wspomina Małgorzata Kociołek-Kmak z Nowego Sącza.

Od pół roku prowadzi "salon piękności dla zwierząt". Zakład pod nazwą Puszek otworzyła w małej przybudówce niedaleko osiedla, na którym mieszka z pięcioletnim synkiem. Wcześniej, choć skończyła technikum weterynaryjne, pracowała kilkanaście lat w hurtowni farmaceutycznej i sklepie spożywczo-przemysłowym. Gdy wylądowała na bezrobociu, zapisała się ma dwutygodniowy kurs groomerski (pielęgnacji zwierząt) w Krakowie. Zajęcia opłacił pośredniak. Dzień w dzień po osiem godzin uczyła się, jak strzyc, kąpać, czesać domowe zwierzęta.

Dyplom ukończenia kursu groomerskiego wisi na ścianie w zakładzie. Wewnątrz czysto i schludnie. Część toalety zajmuje wanna do mycia czworonogów. W centrum "salonu" stoją dwa stoły do strzyżenia małych i dużych psów. Każdy ze specjalną dźwignią do podnoszenia zwierząt. To najpoważniejszy zakup sfinansowany z urzędowej dotacji. Na regałach i w szafkach piętrzą się psie i kocie kosmetyki, ubranka, suszarki i maszynki do strzyżenia.

W 80-tysięcznym Nowym Sączu działa kilka podobnych salonów, ale pani Małgorzata nie narzeka na brak klientów. Swoje reklamówki roznosi do sklepów i przychodni weterynaryjnych. Zamieszcza też ogłoszenia w lokalnych portalach internetowych.

- Pierwsi klienci przyszli zaraz po otwarciu salonu. Gołym okiem widać, że ludzie coraz bardziej dbają o swoje zwierzęta. Nie tylko te rasowe psy, ale także kundelki trafiają do mnie - zauważa.

Ceny usług - jak zapewnia - skalkulowała na możliwie najniższym poziomie. Za mycie ze strzyżeniem niedużego czworonoga bierze 60-70 zł, sama kąpiel kosztuje 20 ("obcinanie pazurów i czyszczenie uszu w cenie"). Na telefon jeździ do domów właścicieli psów i kotów, aby na miejscu wykonać zamówioną usługę. Bywa, że kursuje od rana do nocy. Ale jest zadowolona. - Dzięki kryzysowi robię wreszcie to, co lubię - mówi.

Źródło: Mój Biznes

1 2  następne »