PIT 2009: Koszty działalności gospodarczej

Piotr Skwirowski
20.09.2009 , aktualizacja: 06.01.2010 13:40
A A A Drukuj
Odrębne zagadnienie to koszty uzyskania przychodu związane z działalnością gospodarczą. To przede wszystkim do nich odnosi się zapisana w ustawie podatkowej definicja kosztów, która mówi, że "kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów".
Co zatem mogą wrzucić w koszty osoby prowadzące działalność gospodarczą?

Przede wszystkim wydatki na środki trwałe. Są to wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością (albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy), kupione lub wytworzone we własnym zakresie:

- budynki, budowle, lokale będące odrębną własnością,

- maszyny, urządzenia, środki transportu,

- inne przedmioty - jeśli ich przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok.

Druga ważna grupa kosztów podlegających odliczeniu od przychodu to wydatki na wartości niematerialne i prawne (patrz słowniczek).

Tu mieszczą się:

- spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

- spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

- prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

- autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,

- licencje,

- prawa do wynalazków, patentów, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych, znaków towarowych,

- wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how).

Poszczególne wartości niematerialne i prawne można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, jeśli ich przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok. No i oczywiście jeśli podatnik wykorzystuje je na potrzeby związane z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą.

Osoby prowadzące działalność gospodarczą mogą też korzystać z amortyzacji podatkowej (patrz słowniczek). To nic innego jak stopniowe wliczanie w koszty działalności firmy jej wydatków inwestycyjnych, m.in. na maszyny, nieruchomości, technologie. W ramach amortyzacji co roku w koszty wrzuca się określony w ustawie podatkowej procent ich wartości. Jeśli więc stawka amortyzacyjna jakiejś maszyny (np. do zamykania słoi) wynosi 20?proc. rocznie (tabelę stawek amortyzacji podaje ustawa), to oznacza to, że wydatek na zakup takiej maszyny przedsiębiorca będzie wrzucał w koszty, czyli amortyzował, przez pięć lat.

Korzysta na tym fiskus, bo firmy w danym roku mają na papierze niższe koszty, a wyższe zyski. Płacą więc wyższe podatki. Oczywiście do różnych wydatków przedsiębiorców przypisane są różne roczne stawki amortyzacji. W przypadku budynków niemieszkalnych i budowli ta stawka to 2,5 proc., stawka amortyzacyjna dla kotłów i maszyn energetycznych to 7 proc., a dla maszyn do robót ziemnych, budowlanych i drogowych - 18 proc.

Oczywiście są różne metody amortyzacji, które pozwalają ją przyspieszyć albo opóźnić. Na szczególne preferencje amortyzacyjne mogą liczyć podatnicy, którzy rozpoczynają działalność gospodarczą, oraz tzw. mali podatnicy (czyli tacy, u których przychody ze sprzedaży nie przekroczyły w poprzednim roku podatkowym kwoty stanowiącej równowartość w złotych 1,2 mln euro). Mają oni prawo do amortyzacji jednorazowej od wartości początkowej maszyn czy urządzeń (nie obejmuje ona samochodów osobowych). Muszą tylko pamiętać o limicie takiego jednorazowego "wrzutu" do kosztów - nie może on przekroczyć równowartości 100 tys. euro w roku podatkowym.

Wielu, zwłaszcza małych, przedsiębiorców decyduje się na prowadzenie firmy we własnym domu czy w mieszkaniu. Dzięki temu odpadają im koszty najmu biura. Mało tego, część wydatków na mieszkanie mogą wrzucić w koszty prowadzenia działalności gospodarczej (część czynszu, opłaty za media, czyli prąd, wodę, rachunki za telefon).

Podziel się

Formularze podatkowe PITY 2011