Oto siedem filmów, których na pewno brakuje na Liście Polskiego Dziedzictwa Filmowego.
- Konwiccy mogli nie dojadać, ale kot Iwan musiał mieć pełny żołądek, dostawał paczki z całego świata. Ja też wysyłałam dla niego jedzenie z Ameryki - opowiadała "Wyborczej" Maria Konwicka, córka Tadeusza Konwickiego.
Zajrzałem ostatnio do książek Hłaski, Stachury. Otworzyłem je i zamknąłem jak trumnę. Dla mnie, starego, jakieś to z mchu i paproci, co dopiero dla młodych.
Pytany: "Co pana łączy z Holoubkiem?", Konwicki wyjaśniał: - Tylko inteligencja.
Dom zamknięty, Krzyśka nie ma, telefonu nie ma, jestem wykończona psychicznie, głodna i spłakana. I nagle słyszę, że ktoś wchodzi po schodach.
Lubię wyszukiwać w streamingu albo w telewizji filmy mające lat 30 lub więcej. Żadne tam okrzyczane arcydzieła, po prostu dobre, markowe kino gatunkowe. Tym razem zniosło mnie w stronę mniej znanych dziś filmów świetnych reżyserów. Każdy z nich jest na swój sposób obsesyjny.
"Kronika wypadków miłosnych" w reżyserii Jarosława Tumidajskiego to spektakl przemyślany, spójnie opowiedziany, dobrze zagrany, a przede wszystkim wierny niezwykłej atmosferze prozy Konwickiego.
"Nie wiem, czy był sens. Wiem, że był mus". Tadeusz Konwicki o powstaniu styczniowym w cyklu "Adam Michnik poleca"
W ramach 47. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni odbędzie się w tym roku Niebyły Festiwal Polskich Filmów Fabularnych - przegląd filmów, które nie trafiły na festiwal z powodu stanu wojennego.
Tadeusz Borowski zaangażował się w komunizm, bo CIA go zwerbowało! - informuje czytelnik. - Niech panie to sprawdzą.
"Zaduszki" w Zaduszki, "Zardoz" jako pożegnanie Seana Connery'ego, Lady Pank śpiewa o Ameryce, a Jerzy Antczak pisze o ludziach, których ukochał. Co na początku pierwszego listopadowego tygodnia oglądamy, czego słuchamy i co czytamy.
- Sacrum i profanum, wadzenie się z Bogiem, zawsze ekscytowało ludzi w teatrze - mówi Małgorzata Kożuchowska. Aktorka zagra tytułową rolę w spektaklu "Matka Joanna od Aniołów" w Teatrze Narodowym w Warszawie. Reżyseruje Wojciech Faruga. Premiera 5 września.
Od "Kłamstewka", jednego z ulubionych filmów Baracka Obamy, przez "Kanon na lepsze jutro", czyli książki, które dają nadzieję, po wielką, pełną fotograficznych skarbów kopalnię Fototeki. Ten kolejny pandemiczny wtorek naprawdę może być lepszy!
- W Czytelniku spełniła się gierkowska utopia: było tanio i smacznie - mówi Paweł Kasprzak z Obywateli RP. Stołował się tu podczas licznych protestów pod Sejmem. Po ponad 60 latach Czytelnik zamknął podwoje. Po remoncie ma je ponownie otworzyć. Ale czy to będzie ten sam Czytelnik?
Czy kawiarnia Czytelnik, jedno z najważniejszych takich miejsc na mapie Warszawy, zniknie? Rodzinie, która prowadzi ją od ponad 40 lat, nie przedłużono umowy. - Prezes wydawnictwa dawał mi do zrozumienia, że kawiarnię trzeba unowocześnić - mówi właścicielka. Prezes zapewnia, że klimat w Czytelniku się nie zmieni.
Klasyczny kryminał bez rozczłonkowanych ciał, spis ulubionych potraw niezwykłych kobiet, a może opowieść o słynnym kocie Tadeusza Konwickiego? W tym roku na prezent pod choinkę polecamy książki optymistyczne.
W Warszawie zmarła aktorka Irena Laskowska. Miała 94 lata. Miejsce w historii kina zapewniła jej rola w dwuosobowym, godzinnym filmie Tadeusza Konwickiego "Ostatni dzień lata".
Na planie "Lawy" Tadeusz Konwicki był młody duchem i otwarty na nowości. - Aktorzy, grając u mnie, myśleli, że to będzie Bóg wie co. A ja goniłem ich na planie biczem - mówił. Jego ostatni film wszedł na ekrany równo 30 lat temu.
Piękny pomysł miała Maria Konwicka: wydobyć z książek ojca - z "Kalendarza i klepsydry", "Kompleksu polskiego", "Nowego Światu i okolic", "Wschodów i zachodów księżyca", "Pamfletu na siebie" - i połączyć w jedno tę opowieść o tyranie, a zarazem opiekunie domu. To, że był kotem, jest kwestią drugorzędną.
Pod koniec lat 60. w Warszawie było kilka miejsc, które upodobali sobie artyści. W Stołówce Literatów przy placu Zamkowym Jeremi Przybora, Antoni Słonimski, Tadeusz Konwicki jedli barszcz ukraiński i pierogi ruskie. Był jeszcze SPATIF, ale tam już się ostro piło. I najważniejsze - Piwnica Kurylewiczów. Konwicki nazwał ją "katakumbami pokoleń inteligencji polskiej".
Ciążyło mi moje artystyczne dziedzictwo. Na akademii wszyscy profesorowie znali całą moją rodzinę. Dlatego też nigdy nie czytałam książek ojca, dopiero teraz zaczynam. Teraz myślę, że czegoś się od niego nauczę, widzę, ile on przeżył, jak dzielił swoim doświadczeniem. Rozmowa z Marią Konwicką, pisarką i córką Tadeusza Konwickiego.
- Od końca lat 70. do roku 2010 mieszkałam i pracowałam w Stanach Zjednoczonych, w ogóle nie myślałam wtedy o napisaniu wspomnień poświęconych mojej rodzinie. Po powrocie opiekowałam się tatą, który całkowicie mnie zdominował swoją energią. Dlatego taka myśl też nie przyszła mi do głowy - wyjaśnia w rozmowie z Michałem Nogasiem Maria Konwicka, córka Tadeusza i Danuty, znakomitej graficzki, ilustratorki, siostry Jana Lenicy.
Marysia Konwicka napisała książkę o swej rodzinie i przyjaciołach z obu stron Atlantyku. Oprócz listów od Tadeusza Różewicza czy Philipa Rotha autorka wplotła do "Byli sobie raz" piękne rysunki, obrazy i zdjęcia autorstwa rodziny Leniców i Konwickich
Byłam wychowywana w domu, w którym się mówiło: nic nie mieć, nic nie chcieć. A potem pojechałam do Ameryki, gdzie wszyscy mówią: wszystkiego chcieć, wszystko mieć - rozmowa z Marią Konwicką, córką pisarza, scenarzysty, reżysera Tadeusza Konwickiego
Instytut Książki podpisał akt notarialny na zakup nieruchomości po Tadeuszu Konwickim. Mieszkanie, w którym artysta mieszkał od lat pięćdziesiątych do śmierci w 2015 r., ma teraz służyć tłumaczom polskiej literatury.
W sporze o mieszkanie po Tadeuszu Konwickim pojawiają się kolejne głosy - w tym głos pana Cezarego Polaka, który - powodowany zresztą niewątpliwie szlachetnym porywem serca - pod hasłem "polemiki" trochę ze mną polemizuje, a trochę powtarza mój pomysł. Mam jednak to do siebie, że zawsze wolę raczej pracę zwojów i synaps niż zastawek i przedsionków. Dlatego mam dwa zasadnicze zastrzeżenia.
Skoro mieszkanie Tadeusza Konwickiego trafiło na sprzedaż, nadarzyła się świetna okazja, żeby urządzić w nim przyczółek kultury. Niespełna sześćdziesięciometrowy, trzypokojowy, rozkładowy lokal z oddzielną kuchnią i toaletą świetnie nadaje się na rezydencję pobytów twórczych.
Kiedy otwierano Pałac Kultury, premier Józef Cyrankiewicz mówił: "Będzie to gmach promieniujący na Warszawę". Od lat nadchodzą do promieniującego pałacu listy: "Kochany Pałacu, pomóż, sąsiad zajął mi miedzę". "Byłem w pałacu z 10 razy. Czy jest możliwe zakwaterowanie tam dla celów zdrowotnych na kilka lat?"
"Chciałem zostawić ślad, monogram na ścianie, nie wiem dla kogo i nie wiem po co. Ale odczuwałem potrzebę" - powiedział kiedyś zapytany o to, dlaczego pisze i kręci filmy. Dziś o te ślady rozgrywa się spór.
"Mieszkanie Tadeusza Konwickiego na sprzedaż! Internauci apelują do ministerstwa! Fani chcą tam zrobić muzeum!". No więc: nie wszyscy. Ja do fanów się zaliczam, a gromko krzyczę: niech was ręka boska broni! - pisze Jacek Dehnel.
"Zapraszam do zakupu niezwykłego mieszkania należącego do legendy polskiej kultury - Tadeusza Konwickiego" - czytamy na stronie jednego z warszawskich biur nieruchomości. Mowa o kultowym mieszkaniu na tyłach Nowego Światu przy ul. Górskiego, które pisarz darzył wielkim sentymentem i o którym wspomina w wielu swoich dziełach. Internauci apelują do miasta i Ministerstwa Kultury, aby odkupiło mieszkanie i otworzyło tam muzeum.
7 stycznia zmarł w swoim mieszkaniu w Warszawie Tadeusz Konwicki. Pisarza wspominają ludzie literatury i filmu, którzy podziwiali autora "Małej apokalipsy".
Prowadził literacką grę, w której brało udział kilka powojennych pokoleń. Rozsuwał ścianki naszego ciasnego peerelowskiego mieszkania - pisze Tadeusz Sobolewski o Tadeuszu Konwickim, ?potocznym wieszczu?.
Tadeusz Konwicki wyznał kiedyś, że nigdy swego pióra nie skierował i nie skieruje przeciw innoplemieńcom, ale tak jak nacjonalizmu, tak bał się również sowietyzacji narodu, bankructwa moralnego Polski, stoczenia się w nihilizm.
7 stycznia o godzinie 22, w swoim warszawskim mieszkaniu zmarł wybitny pisarz i reżyser filmowy Tadeusz Konwicki. Miał 88 lat. Przypominamy wywiad z jego córką Marią Konwicką
7 stycznia o godz. 22, w swym warszawskim mieszkaniu na tyłach Nowego Światu, zmarł Tadeusz Konwicki, autor książkowej "Małej Apokalipsy" i filmowego "Ostatniego dnia lata". Miał 88 lat. Nie było w świecie tak wybitnego pisarza, który byłby równocześnie tak świetnym reżyserem filmowym.
Jego książki pomagały nam żyć w godności, pielęgnować naszą wolność wewnętrzną, pomagały nam robić dziurę w niebie naszego przeznaczenia - powiedział Adam Michnik ogłaszając Tadeusza Konwickiego Człowiekiem Roku 2012 ?Gazety Wyborczej?.
Stary pisarz pozwala wywabić się z ukrycia. Więź, która tworzy się między nim i jego młodym rozmówcą, jest jakby fabułą nienapisanej powieści
Kocham ludzi! To znaczy czasem miałbym ochotę mały obóz założyć i pewnych typków nauczyć trochę rozumu, ale szybko w sobie to gaszę. Rozmowa z pisarzem i filmowcem
Copyright © Wyborcza sp. z o.o.
Dzisiejsza gazeta (e-wydanie)
