Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu

W tym roku zeznanie podatkowe przygotują za nas pracownicy fiskusa. Wypełniona przez skarbówkę deklaracja (PIT-37 oraz PIT-38) będzie czekała na portalu podatkowym (www.podatki.gov.pl) od 15 lutego do 30 kwietnia.

Nie musimy w ogóle wchodzić na stronę portalu i oglądać wypełnionego przez urzędników zeznania. Możemy je zignorować i rozliczyć się samodzielnie.

Pobierz darmowy program do rozliczenia PIT za 2018 rok

Progi PIT bez zmian

Tegoroczny PIT rozliczamy według skali podatkowej ze stawkami 18 i 32 proc. Próg, od którego płacimy wyższy podatek, nie zmienił się od lat i wynosi 85 528 zł. Bez zmian pozostają też limity ulg.

Kwota wolna od podatku, choć dla wszystkich miała wynieść 8 tys. zł, dotyczy tylko osób, których dochody nie przekroczą tej kwoty.

Wypełnianie PIT zaczynamy od wpisania numeru PESEL/NIP. Następnie uzupełniamy dane personalne i ujawniamy wszystkie zeszłoroczne przychody.

Przychód to w uproszczeniu zapłata za pracę lub inną działalność, m.in.: wynagrodzenie uzyskiwane za pracę (na etacie, z umowy-zlecenia), emerytura i renta (krajowa i zagraniczna), prawa autorskie, przychody z działalności gospodarczej, przychody z wynajmowania mieszkania, zasiłki (np. dla bezrobotnych) i wynagrodzenie chorobowe wypłacane przez ZUS.

W grupie przychodów, których nie trzeba wpisywać do zeznania rocznego, są np. odsetki od oszczędności w bankach, zasiłki rodzinne. Z podatku zwolnione są też pieniądze wypłacane z programu „Rodzina 500 plus”.

PIT 2019. Koszty uzyskania przychodu

Po przychodach do zeznania wpisujemy kwoty kosztów jego uzyskania.

To wydatki, które ponosimy, by coś zarobić, np. na dojazd do miejsca pracy. Kwoty kosztów uzyskania odpisuje się od przychodu. Za pracowników robią to z reguły pracodawcy, dzięki temu mniej pieniędzy podlega opodatkowaniu.

Większość kosztów uzyskania przychodu jest zryczałtowana, np. koszty pracownicze albo z umów-zleceń.

Jeśli nie chcemy wykazywać większych kosztów udokumentowanych dowodami ich poniesienia, wystarczy poinformować pracodawcę o miejscu zamieszkania lub liczbie miejsc pracy.

O kosztach rozliczanych samodzielnie trzeba pamiętać, i to we własnym interesie. W ustawie o podatku od dochodów osobistych zapisano zryczałtowane kwoty kosztów przysługujące m.in. pracownikom etatowym. Ustawiono je tak, że powinny pokryć wydatki podatnika na dojazd do pracy środkami komunikacji publicznej.

Koszty kwotowe to nie wszystko. Niekiedy koszty wyrażone są procentowo – np. dla przychodów z praw autorskich to 50 proc., a z umów-zleceń i o dzieło – 20 proc.

PIT 2019. Zaliczka na podatek

W zeznaniu trzeba też wpisać zaliczki na podatek zapłacone w ciągu roku. Zwykle za podatnika wpłaca je co miesiąc pracodawca.

Danych o przychodach, kosztach i zaliczkach nie wpisujemy na podstawie druku PIT-11. To podsumowanie naszych zeszłorocznych zarobków – dla większości z nas przygotowują je pracodawcy. Powinni nam je przekazać nie później niż do końca lutego.

W tych podsumowaniach są też informacje o kwotach składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne (podatnik odpisuje je odpowiednio od dochodu i podatku; jeśli tego nie zrobi, zapłaci fiskusowi za dużo). Jeśli ktoś pracował tylko w jednym miejscu, po prostu przenosi dane do PIT. Jeśli w kilku – musi pododawać kwoty z różnych miejsc: przychody łączne, koszty łączne, dochody łączne itd.

PIT 2019. Jak wyliczyć podatek

Po odjęciu od przychodów kosztów ich uzyskania otrzymujemy dochód. To on będzie podlegał opodatkowaniu. Zanim to nastąpi, odliczamy od niego składkę na ubezpieczenie społeczne. A w następnym kroku kwotę przysługujących nam ulg odliczanych od dochodu. To, co zostanie, to podstawa opodatkowania. Podstawiamy tę kwotę do skali podatkowej i liczymy podatek. To, co wyjdzie, pomniejszamy o składki na ubezpieczenie zdrowotne i ulgi – tym razem te, które są odliczane od podatku. To, co zostaje, to tzw. podatek należny. Jeśli jest niższy od sumy zaliczek, które podatnik wpłacił w ciągu roku na konto fiskusa, pojawia się nadpłata. Fiskus musi ją zwrócić. Jeśli natomiast podatek należny jest wyższy od sumy zaliczek, pojawia się niedopłata. Podatnik musi wpłacić różnicę pomiędzy tymi kwotami na konto fiskusa przed końcem okresu rozliczeń.

Małżonkowie nadal mogą się opodatkowywać wspólnie. Tu rozliczenie jest nieco trudniejsze. Przychody się dodaje, od nich odejmuje koszty, składki i ulgi, następnie dochód dzieli się przez dwa i wylicza od niego podatek, który następnie mnoży się przez dwa. Od tego odejmuje się kolejne składki oraz ulgi i otrzymuje kwotę podatku należnego.

PIT 2019. Ulgi odliczane od dochodu

* Ulga za darowizny. Jej limit to 6 proc. rocznego dochodu podatnika.

Odliczeniu podlegają darowizny na rzecz organizacji (różnego rodzaju fundacji czy stowarzyszeń) działających w sferze pożytku publicznego i na cele kultu religijnego. W limicie ulgi za zwykłe darowizny mieści się też ulga dla honorowych dawców krwi. Odliczeniu podlega oddana w zeszłym roku liczba litrów krwi pomnożona przez kwotę specjalnego ekwiwalentu, który w 2018 r. wynosił 130 zł. Jeśli honorowy dawca oddał bezpłatnie dwa litry krwi, ma do odpisu 260 zł.

Nawet 100 proc. dochodu można odpisać w zamian za darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą Kościołów.

* Ulga na internet, także mobilny. Obecnie mogą z niej skorzystać nieliczni.

Przez dwa lata wydatki na internet mogą odpisywać osoby, które wcześniej tego nie robiły. Teraz to ulga niejako dla tych, którzy zaczynają korzystać z internetu albo odprowadzać podatki. Limit odpisu wynosi 760 zł na osobę. Odliczeniu podlegają udokumentowane wydatki na dostęp do sieci.

* Ulga za oszczędzanie na emeryturę na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego (IKZE). Pieniądze można odliczyć od dochodu w PIT – wpłaty na IKZE w roku kalendarzowym nie mogą przekroczyć kwoty odpowiadającej 1,2-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok określonego w ustawie budżetowej w 2018 r., nie więcej jednak niż 5331 zł. To się przekłada na niespełna 960 zł lub 1706 zł oszczędności na podatku – w zależności od tego, pod którą stawkę wpada nasz dochód. Więcej oszczędzimy, gdy dochód podlega opodatkowaniu 32 proc. Ale uwaga! W momencie podejmowania pieniędzy z IKZE trzeba będzie od nich zapłacić podatek.

* Ulga rehabilitacyjna obejmuje wydatki, które ułatwiają funkcjonowanie osobom z niepełnosprawnościami. Mogą odpisywać wydatki na leki – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznymi wydatkami w miesiącu a kwotą 100 zł.

Od stycznia 2018 r. obowiązują nowe zasady rozliczania ulgi rehabilitacyjnej. Wszystkie osoby z niepełnosprawnościami, bez względu na grupę inwalidzką, mogą odliczyć od podatku koszty utrzymania psa asystującego oraz wydatki na dojazd samochodem w dowolne miejsce. Nie zmieni się kwota, którą można odliczyć – to nadal 2280 zł.

Dotąd przepisy pozwalały podatnikowi, który jest opiekunem osoby z niepełnosprawnością, skorzystać z odliczenia wydatków poniesionych na jej rehabilitację, ale tylko wtedy, gdy dochody podopiecznego nie przekraczały 9120 zł rocznie. Ta kwota została pierwszy raz od lat zwaloryzowana i wynosi 10 080 zł.

* Ulgi odliczane od podatku

* Ulga na dzieci

W rozliczeniu za 2018 r. do odpisu jest:

* na pierwsze dziecko: 1112,04 zł,

* na drugie: 1112,04 zł,

* na trzecie: 2000,04 zł,

* na czwarte i kolejne dzieci w rodzinie: 2700 zł.

Rodziny z jednym dzieckiem z dochodami rocznymi powyżej 112 tys. zł nie mają prawa do ulgi. Nie zmieniło się też ograniczenie dla osób samotnie wychowujących jedno dziecko w związku pozamałżeńskim. Skorzystają tylko wtedy, gdy ich roczny dochód nie przekroczył 56 tys. zł.

PIT do fiskusa

Gotowy PIT wysyłamy fiskusowi przez internet. Można to zrobić za pomocą specjalnej aplikacji udostępnionej na stronie Ministerstwa Finansów www.mf.gov.pl (należy wejść w zakładkę e-Deklaracje) albo od razu wpisując adres e-deklaracje.gov.pl.

Poza tym programy (np. z gazet) do rozliczeń mają zazwyczaj funkcję „wyślij przez internet”. Po kliknięciu takiego przycisku gotowe zeznanie podatkowe pojawi się w specjalnym programie do rozliczeń z fiskusem – e-Deklaracje. Później wystarczy podać kwotę przychodu za 2017 rok (to sposób zweryfikowania nas przez fiskus) i to już właściwie koniec.

Jeśli ktoś chce zrobić to wszystko tradycyjnie, po prostu drukuje PIT razem z ewentualnymi załącznikami. Wypełniony i podpisany może zanieść do urzędu skarbowego lub wysłać listem poleconym. Data stempla pocztowego na kopercie jest w tym wypadku również datą złożenia zeznania.

W urzędach gmin pojawia się coraz więcej urządzeń przyjmujących formularze podatkowe. Wrzucenie PIT do takiego automatu też jest sposobem na złożenie formularza.

Pobierz darmowy program do rozliczenia PIT za 2018 rok

Emeryci i renciści

Emeryci i renciści nie mają obowiązku składania zeznania podatkowego, ale wielu z nich to robi, bo chce przekazać 1 proc. wybranej organizacji pożytku publicznego. Jeszcze dwa lata temu, aby to zrobić, wypełniali cały PIT 37. Teraz mogą tego uniknąć.

– Wystarczy wypełnić tylko krótkie oświadczenie, tzw. PIT OP. Urząd skarbowy sam wyliczy 1 proc. i przeleje na konto wybranej organizacji. Ten wniosek można złożyć elektronicznie albo na papierze – mówi Przemysław Hinc, doradca podatkowy, członek zarządu PJH Doradztwo Gospodarcze.

Skala podatkowa PIT 2018

Podstawa obliczenia podatku w złotych:

* do 85 528 zł – podatek wynosi 18 proc. podstawy obliczenia minus przysługująca podatnikowi kwota wolna od podatku,

* ponad 85 528 zł – podatek wynosi: 15 395,04 zł plus 32 proc. nadwyżki ponad 85 528 zł minus kwota wolna od podatku (kwota wolna obowiązuje przy dochodach do 127 000 zł).

Artykuł otwarty w ramach bezpłatnego limitu

Wypróbuj prenumeratę cyfrową Wyborczej

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych,
lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej.